201 



carinatis, margine serrula lo-scabris apicc subulato-acumi- 

 nails, floribus subcorymbosis, calycis lacinlis raargine mem- 

 branaccis ciliatisque, obtusis 1. acutis 1. acuminatis. 



Diosma oppositifolia L., B. et W. 1. c. p. 31. 



Diosma rubra L., B. et W. 1. c. p. 40. 



Diosma longifolia Wendl., B. €t AV. 1. e. p. 43. 



Diosma ambigua B. et W. 1. c. p. 42. 



Dio.sma hirsuta L., B. et W. 1. c p. 38. 



Copia speciminum a Bergio, Mundtio et Malrlo, Lich- 

 tensteinio, Chamissone, Krebsio, Siebero, Ecklonio col. 

 lectarum cerliores sumus facti, differenlias inter species 

 supra conjunctas, quae ab auctoribus in forma laciniarum 

 calycis, in capsularum comubus, in majori minoriye pilo- 

 rum quantitate, in foliis longioribus brevioribusque penun- 

 tur, in aliis quidem speciminibus strenue observari, in aliis 

 autem aliter esse conjunctas, sie ut formae intermedlae, 

 ambiguae, dubiae justo frequentiores sejunctionem specie- 

 nim solilo jussoque more pcrficiendam impediunt et ve- 

 tant. Lichtensteinii ipsissima exemplaria ad D. oppositi- 

 foliam laudata hujus characteres haud praebent sed aliam 

 ad formam sunt vocanda. Mera D. oppositifolia bortorum 

 videtur progenies, quum vix in omni reliqua turba similis 

 calycis formatio obviam iret, sed plures breviter ostende- 

 runt protraclum acumen, plures nullo modo emergens s. 

 lacinias «btusas. Pilorum copia major in paucis reperi- 

 tur, plures vero apices ramorum hirsutiores praebuere. 

 Cornuum directio ex magis minusve provecta maturitate 

 variabilis; sacpe et totius capsulae in eodem frulice for- 

 ma ludit, binc et facilior e comubus petitus character fal- 

 lax atque lusorlus, quae obtusa, brevia recta aut extus 

 patentia , elongata erecta aut apice uncinata deprehendi- 

 mu^ Sequentes formas, saepius inier specimina jepeti- 

 tas, verbis depingimus, baud nescii, i focmas, connBCli^nl^s 

 frcquentissimas iesse €^ vaiictates himi stabilitu difßciliores. 



