572 



git amicissimus de Chamisso {Cl. ochotensem), in sylvls 

 humilibus orae occidentalis cl. Erman, in Sibirica maximc 

 oricntali Redowski {Cl. sibiricam). 



Disjungere nequimus priores supra citatas species ab 

 aucloribus coloris gratia dlslinclas, nullo slabili characlerc 

 adjuvante. Pedunculi in Sibiria Europaque folio longio- 

 res et breviores reperiuntur, quod ex foliorum diversa evo- 

 lutione pendere videlur. Petala apice emarginata in eu- 

 ropaea non minus occurrunt quam in asialica, ipsaque in 

 utraque terra angustiora et latiora animadverlis, preelerca 

 longitudine yariabilia et numero, in stamina faeillus mu- 

 tanlur staminaque in pelala. Cl. macropetala est forma 

 luxurians petalis elongatis. Specimina kamlschatica Cha- 

 missonis flores violaceo tinclos colore offerunt, hinc Cle- 

 matidi ochotensi adjudicanda, quum et petala exiguo ad- 

 sint numero. Pallasii plantam, quam in Supplement© Hb. W. 

 possidemus, est forma aberrans sepalis sex, uti ab ipso in 

 Flora sibirica 2, p. 69 descripta est; speclem propriam 

 autem non esse convlcli sumus, lusoriis dislinguitur notis 

 ab Alpium nostrayum cive. Si quis ob colorem CL sibi- 

 ricam separare mavult, faciat, non sequemur, quum color 

 albus (cfr. Hallerum) in Alpium Helvetiae speciminibus in- 

 veniatur; quum Sibiricae plantae sit color albens (Gme- 

 lin) albus (Pallas) sordide et virescenti- ochroleucus et ru- 

 bore lilacino suffusus (Fischer ex DC), nullum vero aliud 

 sejunclionis momentum inveniri possit. Quo in rerum statu 

 ne varietatis quidem nomine dignas censemus species su- 

 pra junctag. 



THALICTRUM L., DC. 1. c. p. 11. 



SecU HL Euthalictrum §. 2. Geniiina DC. l. c. p. 12. 

 Thalictum alpinum L., DC. 1. c. 

 Ad sinum Sti. Laurentii. — Vidiraus hanc elegantem 



