618 > 



dein, longius extenso caule, eundem inferiie, Melaleuca- 

 rum frucluum ad instar, cingens, spicaeformis, lanceolata. 

 Folia perigonialia plura, (10 — 12 parium), distiche im- 

 brlcata, apice exlremo patulo, ovata, basi ventricosa, apice 

 conlracta dentibusque 3 — 6 instrueta, oaulinis plus du- 

 plo minora. Antherae in angulo singuli folii perigonialis 

 2 — 3, globosae, filamento brevissimo suffultae, fuscac. 



Adnot. Hanc specieia, sane distinclisslmam, cum 

 ante luslrum illustrationem Hepallcarum Brasiliensium, 

 iubente Martio meo, proelo traderem, ad libroruai fidem 

 exemplisque fidelibus carens, Jungermanniam patulam 

 Swarlzii esse persuasus, hoc titulo in llbro meo tractavi. 

 En, jacet in! er haee, longis ingratisque tenebrls oppressa 

 ista lucubralio, expectans tempus, quo tandem impressa 

 lucem adspiciat. Procedunt inter haec dies, altero alte- 

 rum docenle, et ipse quidem horum mellori doclrina iam 

 imbulus, dormientem castlgo libellum ut saltem non om- 

 nis ex bominum memoria evanescat. 



Martio dicavi plantam, in islo ordine digno nomine 

 dlgnam. 



10. Jungermannia mauritlana N. ab E. 

 J. caule basi intricato procumbente, ramis adscenden- 

 tibus subsimplicibus , follis dense imbricatis ovato-oblou- 

 eis subintegerrimis acute bidentatis oblique cordalis lobls 

 inferis in cristam nudara conniventibus, fructu lalerali, ca- 

 lycibus compressis irapezoldeis dentaio-cilialis. 



In insula St. Mauritli Sieberus invenit^ ex India 

 Orientali transmissa exempla in Herb. Lindenber- 

 giano asservantur. 



Jungermanniae calvae (Hep. Jav. p. 70. n. 97.) 

 verbo magis characteris essentialis quam adspectu slnii- 

 lis: lami simplices rariusve divisi, rigiduli, folia latiora, 



