﻿— 25 — 



S. U. montana, With. — PL Ulmac. 1. c. 274. — 

 Trtv. 1. c. 246. 

 a. typica. 



Hab. in Nippon mediae silvis, verosimiliter Hakone, 

 ubi frf. foliis subtus praeter axillas barbatas glabris 

 legit Tschonoski. 



ß. laciniata, Trtv. 1. c. — Miq. 1. c. 258. — 

 U. expansa, Rota in Bot. Zeitg. 1855. 469 (ex de- 

 script). Hab. m Miindsliuria orientali: ad Amur infe- 

 riorem in sylvis passim, ad Usuri superiorem in sylvis 

 montanis, nec non ad affluentem ejus Li-Fudin, et 

 circa sinum Victoriae, ubi observavi in portu Bruce. 

 In Japonia (Mi quel): insula Yezo, silvis subalpinis 

 prope Mohidzi, fine Maji fructu jam delabente. In 

 Sachalin frequens (Schmidt et Gîehn). Occurrit 

 praeterea in Bossia europaea (ex Trautvetter 1. c), 

 nec non in Bohemia (Tausch! hb. boh. 1445. ramus 

 sterilis cum var. a. editus) et Longobardia (Rota). 



Varietas in Asia orientali multo frequentior quam 

 a., sed inconstans: in eadem arbore enim habemus 

 folia intégra et laciniata. 



In tota Sibiria U. montana hucusque desideratur. 



4. U. parvifolia, Jacq. — PI. .1. c. 280. — Micro» 

 ptelea parvi folia, Spach. — Sieb, et Zucc. Fl, Jap. 

 fam. nat. II. 224. — Miq. Prol. 258. — Ulmus 

 japonica, Sieb. Syn. pi. oecon. p. 28. n. Î69. 



Hab. in Chinae regionibus temperatioribus (Plan- 

 chon), in Japonia meridionali: Kiusiu, circa Nagasaki 

 non rara, init Septembris fl., init. Novembris frf.; in 

 monte Tara; prope Kumamoto, nec non in Nippon 

 australi (Buerger ex Miquel).' 



MélangflK biologiques. IX. 4 



