﻿— 37 — 



characterem Turczaninowii restituit, meam K. syl- 

 vaticam vero ob semina non glocliidiata pro sectione 

 nova Stellariae (Pawloivskya) , floribus «diclinis» in- 

 structa, declaravit (PL Raddeanae I. 385. 421. t. 

 IX. fig. 12 — 16.). Denique Bentham et Hooker 

 (Gen. pi. I. 149.) genus, uti a me reformatum erat, 

 pro sectione Stellariae sub pristino nomine habent et 

 addunt, K. rupestrem a St. bullosa Wulf, verosimiliter 

 non differre, et St. Saxifragam B er toi. ad eandem 

 sectionem probabiliter referendam esse. Styli solitarii 

 stigmate maxim o coronati vero florum inferiorum ab 

 hisce autoribus, ut etiam a Regelio, omnino prater- 

 visi sunt, etsi character hie genus nostrum nonnihil 

 a Stellariis removet et Polycarpeis appropinquat. In 

 St. bullosa Wulf, nemo unquam flores amphigaeos 

 observavit et species ipsa etiam aliis signis a K. ru- 

 pestri distinguitur. St. Saxifraga denique a Fenzlio 

 ad Arenariam emendatur pariterque floribus amphi- 

 gaeis caret. 



Clavis specierum mihi notarum. 



Petala intégra, folia lanceolata. 2. 

 » emarginata. 3. 



2. Styli 2, semina laevia K. heterantha m. 



» 3, semina glochidiata K. rupestris Turcz. 



3. Flores 5-meri, folia linearia K. sylvatica m. 



» 4-meri, folia ovata K. heterophylla Miq. 



1. K. rupestris Turcz. Cat. et Flor. Baie. Dah. I. 

 238.— Fzl. 1. c. 373. — Regel pi. Radd. I. 379.— 

 Tuberibus subglobosis vel napiformibus, cauliculis de- 

 bilissimis ramosis vel rarius firmioribus simplicibus, 

 pube confervoidea pilosulis, demum praeter pedicellos 

 subglabratis; foliis in petiolum marginatum brevem 

 attenuatis, infimis subspathulatis acutis, ceteris Ian- 



