﻿— 167 — 



jore, calyce vulgo plus minus tomentoso, porno ovali 

 vel rarius globoso saepe virescente. — P. prunifolia, 

 Maxim. Ind, Pekin. in Fl. Amur. 471. — non Willd. 



Hab, in Mandshuria austro-orientali: circa sinum 

 Victoriae ubique, v. gr. Wladiwostok, Deans Dundas, 

 Guérin, Possjet (ipse), ad Suifun fl. (Goldenstädt!), 

 circa portum Wladimiri , ad fl. Wai-Fudin et Li-Fudin 

 (ipse), nee non in China boreali, circa Pekinum (gla- 

 brata). 



P. prunifoliae W. simiilima, sed calyce in fructu de- 

 ciduo diversa. Fructu carens olim plantam pekinensem 

 pro P. prunifolia habui. P. prunifolia W. vera, cujus 

 patria Sibiria a Willdenowio cum dubio laudatur, 

 spontanea nondum inventa videtur, e Sibiria vero in 

 herbariis rossicis ne unum quidem specimen unquam 

 videre contigit. 



y. himalaica: glabra, foliis vulgo grossius serratis 

 (nee crenato-serratis ut in praecedentibus). 



Vidi e Nipal (Wallich! n. 681. fl.), Kumaon(Stra- 

 chey et Winterbottom! defl. c. fr. juv.), Gurhwal 

 (Falconer! fl. frf.), India boreali -occidentali (Royle! 

 fr. immat.). 



5. P. Toringo, Sieb. Cat. rais. I. 4. (1856) ex 

 C. Koch Dendrol. I. 212. — P. praecox Miq! Prol. 

 p. p.? — non C. Koch, quae ad P. Mali var. (Dendrol. I. 

 203. sub P. pumila Mill.). — P. rivularis Nutt.?, A. 

 Gray Bot. Jap. 388. — Miq. Prol. 378, — P. specta- 

 hilis A. Gray! 1. c. quoad pi. e Hakodate.— P. Sie- 

 boldi, Rgl. Gartenfl. 1859. VIII. 82. — Crataegus 

 alnifolia 1 Miq.! Prol. 228. quoad pi. e Hakodate.—- 

 Rgl, Revis. Crataeg. in Acta h. Petrop. I. 125. — non 



