﻿— 230 — 



13. R. petraeum Wulf, in Jacq. MiscelJ. II. 36. 

 — Led. Fl. Ross. II. 198 c. syn. — R, Biebersteinii 

 Berl. in DC. Prodr. III. 282. — R. atropurpureum 

 C. A. Mey. in Ledeb. Fl. Alt. I. 268. — R. triste 

 Turcz. FI. Baie. Dah. I. 444. -non Pallas. 



A R. rubro L. saepe simillirno tute distinguendum 

 tantum stylo basi late conico neque eylindrico. Om- 

 nia cetera signa ad dignoscendas has duas species 

 adducta interdum fallacia inveniuntur, v. gr. foliorum 

 lobi in R. petraeo acuti vel acuminati tales rarius ob- 

 viam veniunt etiam in R. rubro, sepala R. petraei ci- 

 liata variant rarius (in Germania, Altai) haud ciliata, 

 suberecta sunt in R. petraeo, patentia in R. rubro, sed 

 post anthesin etiam in hoc eriguntur, receptaculum 

 subcampanulatum R. petraei, pelviforme R. rubri post 

 anthesin posterioris difficillime quoad formam eru- 

 endum, denique flores purpurascentes racemis elouga- 

 ti-s inveniuntur in R. petraeo non raro etiam subviri- 

 duli racemis non longioribus quam in R. rubro. Racemi 

 erecti occurrunt frequentiores in utroque. — Commode 

 igitur utraque species statim dignoscenda tantum in 

 Germania., ubi hie R. rubrum sativum illic R. pe- 

 traeum typicum crescit, in Asia autem utrumque tam 

 variabile, ut formae nonnullae utriusque sibi invicem 

 simillimae sint. 



Reichenbach Fl. exeurs. II. 562. R. petraeum 

 collocat in sectione Botryocarpi Kze, cui adscribit 

 ovarii apicem exsertum, sed styli basis conica non 

 est ovarii apex, quia farcta neque cava est ovulisque 

 caret. 



Formae R. petraei sequentibus varictatibus subsu- 

 mendae: 



