﻿— 250 — 



saepius carinata vel argute filiformia. Vittae in valle- 

 culis solitariae vel plures. Semen a dorso compres- 

 sum, facie planum. Carpophorum bipartitum. — Her- 

 bae perennes graciles totae saepissime glabrae vel ad 

 umbellas puberae, radice napiformi mox divisa , foliis 

 intense viridibus tenue membranaceis bis vel ter ra- 

 rius quater ternati-vel pinnatisectis, laciniis in pie- 

 risque latis incisis grosse serratisve, in paucis lineari- 

 bus integris, involucris involucellisque pleiophyllis vel 

 prioribus obsoletis, floribus albis vel viridulis, inte- 

 rioribus et serioribus submasculis. 



Ab Angelicis veris foliis tenuioribns, alis mericar- 

 piorum tenue membranaceis texturam cellulosam oculo 

 parum armato vel nudo jam ostendentibns, caule gra- 

 cili optime cognoscuntur. Accedunt non parum etiam 

 ad Peucedani sectionem Selinoidem DC, inter quam 

 et Angelicas veras intermediae sunt. Recedunt tarnen 

 alis saepissime hiantibus nunquam connexis, vulgo 

 etiam petalis, nee non habitu, ubi hic vero subsimilis 

 (conf. spec, infra enumerates 1 et 2.) fructu alâ mani- 

 feste duplici cincto abhorrent. — Textura manifeste 

 cellulosâ alarum inter Umbelliferas rarâ (observavi 

 tantum adhuc in Tommasinia Kotschyi Boiss.) semper 

 facile cognoscendae, 



Simili modo ut in Peucedanis species occurrunt val- 

 leculis univittatis et aliae valleculis plurivittatis , ita 

 etiam in Ostericis species ceterum persimiles fructu 

 pauci- vel multivittato gaudent. Sicut has vel illas in 

 genera duo ob vittarum numerum dividere contra natu- 

 ram esse vix quisquam negabit, ita me judice etiam 

 Arcliangelica ab Angelica separari nequit, multo mi- 

 nus adhuc, cum Benthamio, Conioselini genus sat 



