﻿— 300 — 



2. S. palmata: humilis, foliis membranaceis pal- 

 matifidis vel-partitis , laciniis cuneatis vel lanceolatis 

 bifidis vel bilobis inciso-serratis serratisve; corymbo 

 racemiformi ; capitulis parvis; involucri squamis sub 

 anthesi duplo brevioribus quam flores; pappo lute- 

 scente. — Cacalia aconitifolia Miq. Prol. 113. 361. 

 367, non Bunge. — Senecio palmatus Less. Syn. 392. 

 — necPall. — DC. Prodr. VI. 433. — Arnica palmata 

 Thbg! Fl. Jap. 319. et Icon. pi. Jap. hied.! 



Hab. in Japonia (hb. Siebold! nond. fl.) meridio- 

 nals Kiusiu, jugo Kundshosan, silva vetusta grami- 

 nosa, med. Octobri defl.; Nippon: Simoda (Jolkin! 

 juvenil.), montibus Hakone altis silvosis, fine Octobris 

 frf. (Tsclionoski! flor. legit), in urbe Yedo, culta, 

 fine Junii fl., fine Septembris fr. immat.; Tsusima 

 (Wilford! nond. fl.); archipelago Koreano (Oldham! 

 n. 432. nond. fl.) 



Dicitur crescere etiam in Yezo (Siebold! Aardr. 

 en Volk. toel. 1. c), sed folia 2 juvenilia ab auctore 

 pro hac specie habita, quae olim vidi, nunc autem in 

 herb. Siebold frustra quaesivi, vix hue, sed potius 

 ad S. Zuccarinii pertinebant. 



Japonice: yaburo gasa i. e. herba pluvialis lacerata, 

 vel sinico-japonice: tozisan (ex Siebold), apud hor- 

 tulanos yedoënses: usagi gasa, incolis mont. Hakone: 

 watâna. 



Planta bi-tripedalis. Primo anno prodit e radice, ex 

 fibris crassiusculis elongatis constante, folium unum 

 radicale, basi squama hyalina fultum, postea fascicu- 

 lus foliorum , prima juventute superne pube araneosa 

 parca mox evanida obtectorum, serioribus consimilium, 

 sed minorum, diam. 9—20 centim., petiolo longiore. 



