﻿— 371 — 



Behmannia Lib o seh. 



1. B. glutinosa Libosch. — DC. Prodr. IX. 275. 

 — Miq. Prol. 55. — Maxim. 1. c. 474. 483. — 

 Gerardia glutinosa Bge 1. c. 49. — B. chinensis F. 

 Mey. — Bot. mag. 3653. — • Melittis melissophylla 

 Thbg! Fl. Jap. 248. — Mel. meliss., Senri goma. 

 Rana dsiwô. Soo bokf. XL 63. — Melittis japonica 

 Thbg. Dec. pi. jap. III. 8. et in Trans. Linn. soc. 



II. 338. — Ko men moo. Senri goma. Kwawi. herb. 



III. 24. — Savatier. Kwawi. 50. 



Hab. in China boreali ? circa Pekinum , sponte et 

 culta (Bunge! alii!), in Mongolia australi, in Japonia 

 meridionali, culta (Mi quel, ipse) et forsan sponta- 

 nea, ex Mi quel. 



A Sinensibus pro obsonio comeditur. 



Planta spontanea habet flores minores et fusco-pur- 

 pureos, culta majores purpureos vel purpurascentes. 



2. R. lutea, — Minor, pube patente; foliis plerisque 

 basalibus aequaliter acute serratis , racemo foliato 

 4 — 6-floro, calycis laciniis extus secus nervös patenter 

 setoso-pilosis, corolla lutescente. — Dziwô. Soo bokf. 

 XL 64. 



Planta a me ad figuras très japonicas descripta, 

 quarum una nigra cum analysi non compléta in opère 

 nunc citato, duae coloratae, a botanico peritissimo 

 Wudogawa Yoan manu pictae in collectione iço- 

 num Sieboldiana servatae. — Hujus generis esse 

 docet figura nigra, inter Didynamiam collocata et 

 stamen cum ovario omnino typica delineata. 



Humilior et gracilior quam B. glutinosa. Pubes elon- 

 gâta patens , an glandulosa nec ne ex iconibus non 



