﻿— 399 — 



sed desideratur in China boreali, Mandshuria et 

 Japonia, ubi hucusque semper tantum inventa est: 



Ophelia dilata Le deb. — 0. chinensis Bge (3. dau- 

 rica Bge apud Griseb. in DC. Prodr. IX. 126. — 

 Maxim. Fl. Amur. 198. — Pleurogyne rotata Sieb. 

 Zucc! Fl. Jap. fam. nat. II. 159.— Miq.! Prol. 288. 

 — Herd. PL Radd. IV. 181. n. 134. p. y. — Swertia 

 rotata Thbg. Fl. Jap. 115. — Senburi. Soo bokf. IV. 

 55 (cum analysi). — Ophelia? japonica Griseb. Gent. 

 321— DC. Prodr. IX. 134. s. Sivertia rotata Thbg. 



Hab. in Kiusiu et Nippon sat frequens, nee non in 

 tota Mandshuria et China boreali. 



Planta si minutam liabes re vera Plearogyni rotatae 

 simillima, sed fimbriis tenuibus circa foveas petalorum 

 et praesertim stigmate statim cognoscenda. Praeterea 

 PL rotata rarissime (tantum in magis meridionalibus) 

 fere pedalis fit et ramulos racemose floriferos (contra 

 Grisebach, qui tantum 1-floros postulat) habere po- 

 test, semper tarnen est planta gracilis, angusta, et sae- 

 pissime ramulis 1-floris instructa et humilis. Flores 

 variant duplo minores. — 0. diluta autem plerumque 

 planta ramosissima, pedalis, ramulis plurifloris, sed 

 florum magnitudo exacte ut in PL rotata variabilis. 



0. diluta juvenilis amarissima, in Japonia officinalis, 

 teste Sieb old in schedis. 



Adnot. 5. Genera Gratvfurdiae Wall, et Iriptero- 

 spermi Bl. hucusque male cognita videntur. Priori 

 ab auctoribus adscribitur capsula septicide dehiscens 

 et semina alata, posteriori capsula baccata et semina 

 cristata. Sed in C. japonica S. Z., florente C.fascicula- 

 tae Wall. (conf. Bot, mag. 4838) tarn simili, ut iden- 



