﻿— 590 — 



talis sistit Cl. heracleifoUam DC. Syst. I. 138. inter 

 Pékin et Jeliol a Staunton detectam, sed a nemine 

 postea visam , descriptione non contradicente , praeter 

 caulem scandentem? 



CI. starts S. Z. Fl. Jap. fam. nat. I. n. 302. — Miq. 

 Prol. 190., quoad specimina hucusque e Japonia al- 

 lata, a CI. tubulosa bene diversa videbatur floribus par- 

 vis, sepalis. intus pallicle coeruleis nee sordide viola - 

 ceis, nunc tarnen, ubi exempla numerosa e locis di- 

 versissimis Japoniae attuli , nullas differ entias inter 

 utramque speciem invenire possum. Variât enim pi. ja 

 ponica plane eodem modo ac sinensis floribus parvis vel 

 magnis , pallidis vel intensius coloratis , sessilibus vel 

 pedicellatis , et dantur specimina, quae nequaquam a 

 chinensibus distinguenda sunt. Videntur tarnen in japo- 

 nica planta frequentius quam in chinensi, praesertim 

 in borealibus, occurrere individua floribus male evo- 

 lutis, solito duplo minoribus, vix apertis, nihilominus 

 fructus perfectos maturantibus. — Possideo e Japonia: 

 e Hakodate sat frequentem, e Nippon principatu Nambu, 

 Idzu, prope Kanasawam et Yokoskam nee non e mon- 

 tibus Hakone, multis exemplis florentibus et fructiferis 

 collectam. 



11. CI. Tatarinoivii. — Viridis gracilis parce bre- 

 vissime puberula, caule 6-sulco debili; foliis bijugo- 

 pinnatisectis amplis jugo petiolo proximo trisecto v. 

 trifido ceteris trilobis, segmentis omnibus ovatis v. 

 rhombeo-ovatis acutis parce mucronato-inciso-serra- 

 tis; pedunculis axillaribus elongatis folio brevioribus 

 gracilibus ter trichotomis , pedicellis filiformibus flore 

 subnutante longioribus; sepalis 4 conniventibus apice 

 revolutis extus puberulis margine tomentosis oblongis 



