﻿— 626 — 



A proxima Laportea (et ab omnibus aliis Urticaceis) 

 differt filamentis ad dimidiuni perigonium adnatis et 

 toro fructifero in laminam e perigonio later aliter pi. 

 ra. protrusam excrescente, necnonhabitu: racemis fe™ 

 mineis strictis secundis simplicibus paniculisque mas- 

 culis longissimis erectis, stipulis liberis. Accedit diffe- 

 rentia ex fructu a toro soluto, perigonio persistente 

 cum pedïcello non articulato, pedicellis in fructu im- 

 mutatis. 



Expl. figur. 9 — 16 tabulae adjectae. Sceptrocrtide macrostachya. 

 Fig. 9. flos masculus. 10. alabastrum ejusdem cum pedicello, bractea 

 et parte pedunculi. 11 flos femineus sessilis bractea fultus, fig. dex- 

 tra: ovarium ex eo cum stigmate. 12. fl. $ provectior vi apertus, 

 stamina sterilia nulla. 13. Perigonium fructiferum sessile. 14. idem 

 reflexo segmento antico et caryopsi , ut situs ejus in toro brevi 

 manifestus sit. 15. Perigon. frf aliud pedicellatum, simili statu, to- 

 rus e longioribus. 16. caryopsis longit. secta: semen acutum funiculo 

 breviusculo, cum albumine et embryone. Omnes figg. magu. auct. 



Girardinia G au dich. 



G. cuspidata Wedd. in DC. Prodr. XVI. 1. 103.- 

 Hance in Journ. linn. soc. XIII. 86. — Urtica n.sp. 

 Maxim. Lad. Pékin. 1. c. 477. 



Hab. in China boreali: in montibus In-schan a Pe- 

 kino septentrionem versus, locis siccis, Junio fructif. 

 (Tatarin ow! 1847.) et montibus occidentalibus , ad 

 rivulos (David ex Weddell: «ad rivulos montis Occ» 

 (sic!), et Hance). 



Planta non parum variabilis videtur. Hancei planta, 

 ab eodem collectore accepta, non perfecte quadrat in 

 descriptionem auctoris, nee mea melius congruit, nifai- 

 lominus de identitate omnium vix dubia supersunt. — - 

 Folia superiora passim triloba, sinubus serraturarum 

 nonnullis enim profundioribus. Stipulae integrae, eu- 



