﻿— 742 — 



continuatio brevissinia, tum flore infimo deflorato iii- 

 ternodium sequens evolvitur cum flore multo igitur 

 seriore, et sic postea. Omnes videntur petaliferi et 

 fertiles, tales tarnen vidi occurrere et in sequente. 

 Stigma, apud Regel fig. 26. bene, nimis parvum 

 tarnen, delineatum, caput anserinum sat exacte re- 

 fert, ubi margo incrassatus caput, stylus collum an- 

 seris simulât, rostrum vero elongatum obtusum ean- 

 dem erga caput proportionem in utroque tenet. 



Dum acaulis a sequente aegre dignoscitur appen- 

 dicibus sepalorum brevioribus , calcare breviore, nec- 

 tariis antherarum inferiorum hamatodeltoideis , nee 

 hamatosubulatis , praesertim vero stigmatis forma 

 semper constante. 



20. V. mirabilis L. Cod. 6777. Rhizomate prae- 

 cedentis eodem tempore caules foliatos floriferos basi 

 vaginis aphyllis fuscis obvallatos strictos emittente; 

 stipulis foliisque praecedentis ; floribus caulinis folio 

 subbrevioribus omnibus subcoëtaneis, saepissime cum 

 foliis in apice caulis nudi dispositis, violaceis modice 

 calcaratis barbatis; stigmate uncinato convexo im- 

 marginato brevirostri; ovario capsulaque acuminatis. 

 — V.brachijsepala Maxim. Fl. Amur. 50. 



Hab. In tota Mandslmria frequens, in borealibus 

 tarnen vulgatior, Dahuria, regione Baicalensi ad Anga- 

 ram, Jeniseensi ad Krasnojarsk; in Japonia: Nippon 

 media (Tschonoski! fr. immat.). Occidentem versus 

 per Sibiriam et Eossiam abit in Europam, exclusa 

 tarnen australi. 



Florem pi mandshuricae inodorum esse semel adno- 

 tavi, an semper ita, nescio. V. brachysepala, a me olim 

 proposita, sepalis brevioribus saepe obtusis, semper 



