﻿— 755 — 



now, nee non in Altai, Songaria, Caucaso et Tauria. 

 V. lutea S m. (F. sudeticaW.) cum V. amoena S y me 

 stipulis pinnatifîdis et calcari longiore a V. grandiflora 

 L. differre dicitur, dubitante jamBiebersteinio et 

 Ledebourio. Planta taurica rêvera jam offert stipu- 

 las fissas et simul intégras et calcar plantae europaeae 

 variabile esse satis constat. Quum autem frustra de 

 radicis natura et capsulae forma V. grandiflorae L. 

 apud auctores aliquid quaesiverim, omnia dubia de 

 identitate plantae sibiricae et europaeae nunc solvere 

 nequeo. Radix V. luteae Sm. aMertens et Koch in 

 Roehl. Deutschi. Fl. III. 272. napiformis describitur 

 cauliculos numerosos proferens, sed omnia utriusque 

 speciei exempla, quae vidi, radice carebant, cauliculi 

 vero ipsi in utraque sane simillimi sunt. 



Species exclusa. 



V. tricolor L. 7. saxatilis Schmidt ex Rgl. PI. 

 Radd. 255. aRadde ad ripas boréales lacus Baical 

 d. 6. Maji collecta, e speciebus Asiae orientalis ex- 

 cludenda, nam cl. Radde Baicalem adiit post medium 

 Junium, plantam illam vero, ut patet ex schedula collec- 

 tons, ad fl. Wiatka Rossiae europaeae orientalis invenit. 



Species incertae. 



1. V. Parken Champ, in Kew Journ. of bot. III. 

 261., indescripta, quae cum V. confusa Champ, (supra 

 duce Hooker ad V. serpentem ducta) similibus locis 

 in flora hongkongensi occurrere dicitur, de qua vero 

 silet Bentham in opère de hac flora tractante, for- 

 tasse nil est nisi V. diffusa in collibus frequens dicta, 

 a Champion sub silentio praetermissa. 



2. V. rotundifolia Michx. ß. pollens Banks in DC. 



