﻿— 777 — 



bae v. suffrutices erecti v. subvolubiles, Tylophorae her- 

 bae aut frutices volubiles habentur. Ita signa ad digno- 

 scenda utraque genera aDecaisneo adhibita redueun- 

 tur ad pollinis massas pendnlas vel pi. m. ascendentes 

 simulque minutas, habitum, coronae phylla rotundata 

 v. acuminata. — Equidem a. 1859 descripsi Vince- 

 toxicum volubile e Mandshuria, caule orgyali valde vo- 

 lubili Tylophorae, ob pollinis massas pendulas tarnen 

 sine dubio ad Vincetoxica referendum, Mi quel autem 

 (Prol. 60.) a. 1866. quatuor species promulgavit, quas 

 ob habitum volubilem Tylophoris adscripsit, quae ta- 

 rnen ex mea investigatione partim inter utrumque ge- 

 nus ambigunt. Benthamius, quem de observationibus 

 meis brevius certiorem feci, in Gen. pi. II 761. et 

 770. genera ista sequenti modo intellexit: pollinia 

 Vincetoxici acl vel infra apicem affixa, pendula, Tylo- 

 phorae caudicula horizontali erecta v. lateraliter affixa 

 vel a caudicula erecta pendula, parva, globosa v. ovo- 

 idea, prioris corona cyathiformis (lobis igitur a dorso 

 compressis), posterions lobi a latere compressi dorso 

 saepius gibbi v. plus minus incurvo-producti , prae- 

 ter ea in Tylophora loculos fertiles antherae corpusculo 

 parvo parallelos vel id superantes dicit. Ex Bentha- 

 mio igitur differentia tribuum minus in massae polli- 

 nis, quam in caudiculae directione ponitur, generica 

 in lobis coronae a dorso vel a latere compressis. — 

 Equidem ex disquisitione propria hie pollinis massas 

 minutas ovoideas longe infra apicem affixas, rite tarnen 

 caudiculae deflexae insertas cum lobis coronae a dorso 

 compressis, illic pollinia minuta globosa ex ipso apice 

 a caudicula horizontali dependentes cum lobis coronae 



Mélanges biologiques. IX. 98 



