﻿— 794 — 



subrectis tarnen ab V. japon, purpurascente et V. acu- 

 minato, quibus affinis videtur, certe distincta. 



b. Vincetoxica tylophoroidea. 



Radix et innovatio perennium inter Vincetoxica 

 vera. Caules debiles elongati, saepe orgyales, semper 

 cum ramis longissimis volubiles. Corollae rotatae v. 

 campannlatae laciniis angustis caudatoacuminatis. Pol- 

 linia minuta, mox pendula, mox medio affixa verticalia, 

 mox apice affixa sub transversa. 



Typus huj us seriei est V. volubüe Maxim., polliniis 

 paullo infra apicem affixis pendulis e corpusculo altius 

 sito quamilla, unde et a Benthamio (in Gen. pl. IL 

 762.), etsi pollinia minuta sint, huic generi adscribitur. 

 Reliquae species hic descriptae, quarum una a Mi quel 

 Tylophoris adnumerabatur, V. volubili tarn arcte affi- 

 nes, ut meras fere varietates ejus diceres. Sed in V. 

 ambiguo pollinia duplo adhuc minora, magis infra api- 

 cem affixa vulgo pendula, rarius oblique subtransversa 

 in eodem flore, in V. sublanceolato medio affixa verti- 

 calia, corpusculo tarnen demissius posita. Quam ob 

 causam, nee non ob coronae stamineae lobos a dorso 

 compressos, sensu Decaisnei et Bent h ami Vince- 

 toxico neque Tylophorae adscribenda sunt. 



Corolla intus pubescens. 2. 



» » glabra V. sublanceolatum. 



2. Pedicelli flore breviores, corolla sordida diam. 



o mill V. ambiguum. 



Pedicelli flore longiores, corolla lactea diam. 



10—15 mill V. vohibile. 



12. V, ambiguum. Caule peduneulis pedicellisque 

 unifariam, petiolis supra, foliis utrinque pubescentibus, 

 his breve petiolatis e latiore truncata v. rotundata 



