— 529 — 



apice rotundatis. — Ä. Äbrotanum Thbg.? Fl. Japon. 

 309. (ex diagnosi brevi et frequentia). 



Hab. in Nippon et Kiiisiu in ruderatis et secus 

 vias, circa domos et in hortis, sat frequens, fine Au- 

 gusti florens. 



Affinis Ä. anniiae L. , a qua differ t foliornm minus 

 dissectorum laciniis elongatis, nec non capitulis triplo 

 majoribus. 



Recens trita inodora, exsiccata suaveolens, 5-peda- 

 lis. Folia sessilia, caulina inferiora et media ambitu 

 obovata, utrinque segmentis majoribus alternantibus 

 sub 4, rhaclii a basi ad apicem lacinulis simplicibus 

 pectinata. Capitula sub-50-flora, diam. 2y2 linearum. 

 Flores lutei, suaveolentes, limbo tubum superante. 



17) A. palustris L. — In flora transbaicalensi! et 

 Mongolia! 



18) A. pectinata Pali. — Ibidem. 



19) A. sacrorum Ledeb. in Mém. Acad. Pétersb. 

 V. 571. (1805.) et A. macrantha Ledeb. ibid. 573. 

 — Ejusd. Flor. Ross. IL 578. 581. c. varr. 



a. latiloha Ledeb. FI. Ross. 578. — Gaule fruti- 

 coso. — Davuria!, Mandshuria orientalis! et meridio- 

 nal is!, Sachalin! ; nec non in Altai! 



Planta tota eo major et laciniae foliorum eo latio- 

 res fiunt quo magis orientem versus crescit. — Videtur 

 forma locis sub coelo magis pluvioso sitis vel per hie- 

 mem nive copiosiore tectis propria, ubi bases caulium 

 vel caules toti a frigore magis praeservantur. 



ß. intermedia Ledeb. Suffruticosa, caule quotannis 

 usque ad collum emortuo. — In desertis totius Sihi- 

 riae jam a Volga ! et usque in Davuriam!, Mongoliae!^ 

 Mandshuriae! occidentalis et meridionalis, ubi trans- 



Melanges biologiques. VIII. 67 



