— 606 — 



Hab. in alpinis vel subalpinis totius Japoniae: in 

 montibus aquilonem versus a Hakodate sitis , nee non 

 in promontorio Rumänzoff ins. Ye^o (Small!), in ca- 

 cumine mentis juxta Hakodate siti, alt. ultra 1000 

 ped., init. Junii fl., fine Julii fr. mat.; in silvis alpinis 

 prov. Nambu (frf.) Nippon borealis , nee non in alpi- 

 bus altissimis Nippon mediae (fl. frf.); in Kiusiu cen- 

 tralis jugo Kundshosan, regione fruticosa, in pratis al- 

 pinis, fine Maji et init. Junii fl. 



Formae distingui possunt duae: 



a. typicum. — F. hirtum Thbg. Icon! — Humi- 

 lius, densissime ramosum, microphyllum, foliis ovatis. 

 — Planta alpina meridionalis. 



ß. Smallii A. Gray (sp. pr.). — Altius, robustius, 

 grandifolium, foliis ovato-lanceolatis vel lanceolatis. 



V.pennsylvanico Lam. affinius videtur quam uUi alio. 



Planta Thunbergiana describitur calyce 4-fido, 

 staminibus 8, corolla 5-dentata, sed hoc aut monstro- 

 sitas, aut error. Icon enim optime quadrat in nostram 

 var. a. , ubi folia etiam ovata , nonnumquam utrinque 

 pubera et ramuli novelli dense pubescunt. — Inter a. 

 et ß. ceterum adsunt transitus, flores vero perfecte 

 identici. 



Racemi, in hoc et sequente 1 — 3-flori, saepe ad flo- 

 rem 1 reducti, oriuntur ex axillis foliorum (sub an- 

 thesi diu delapsorum) anni praecedentis, et, dum ape- 

 riuntur, sat dense obtegunt ramulos brieves nudos qui- 

 bus insident, ita ut primo adspectu appareant quasi 

 omnes racemum unicum 3 — 5-florum formantes. Quem 

 in errorem inducti sunt Schmidt hanc speciem de- 

 scribens et Miquel sequentem. 



7. V.Buergeri, Miq. in Ann. I.e. 29. — Prol. 92. 



