— 628 — 



Siéboldi, Bh. Buergéri, Eh, Burmanni, et Pyrolam asa- 

 rifoUam). Quibus sublatis, numerus specierum Mi- 

 quelio cognitarum supererit 46, endemicarum vero 

 30* Habeut sese igitur hae ad illas, uti 66^2 ad 100. — 

 Ipse supra enumeravi Ericaceas 70, e quibus endemi- 

 cae videntur 42, vel 60: 100, post meliorem florae 

 perscrutationem igitur pauciores. Componuntur 28 

 species japonicae superstites e speciebus circumpolari- 

 bus 12, americanis (partim etiam extra Japoniam in 

 Asiam propagatis) 7, liimalaicis 3, sibiricis 2, sinicis 3 

 et europaeo-asiatica 1 . Videtur igitur affinitas cum Ame- 

 rica asiaticae fere aequimagna. Sed haec americana si- 

 militudo major fit, si etiam endemicas species quoad 

 earum affinitätem consideramus. Ex liisce enim inveni- 

 mus 12, speciebus americanis affines, et 4 tantum asia- 

 ticis(himalaicis)o Major sane adhuc numerus specierum 

 typi pröprii, 25 nerape e 42. Totus numerus noster 

 Ericacearum (70) ditissimus forsan quam in ulla alia 

 regione aequimagna: accedit nempe ad illum civitatum 

 bpreali-americanarum a Mississipi orientem versus si- 

 tarum, ubi Ericaceae 83 inveniuntur, (Horace Mann, 

 Catalogue, ed. 1868), et major est quam ille civitatum 

 borealium (cf. Gray, Statistics of the flora of the Nor- 

 thern United states), ubi 62 crescunt. Qua compara- 

 tione etiam major affinitas florae Japonicae cum ame- 

 ricana confirmatur. Eandem similitudinem aliae fami- 

 liae ostendunt, v. gr. Coniferae (non tarnen 67, uti vult 

 Mi quel, sed circa 40), Äceraceae^ MagnoUaceae^ et 

 aliae, praesertim e speciebus lignosis compositae. 



Nihilominus vix negandum erit, totam floram 

 nostram majorem stirpium asiaticarum, quam ameri- 

 canarum, alere numerum. 



