PLANTAE LORENTZIANAE. 115 
branacea, hilo orbiculari suprabasilari. — Nomen vernac. Molle, Moya 
a beber. Cordoba, frequens pr. Las Penas, raro florens. (»S. Luis«). 
198. Loxopterygium Lorentzii Gr. n. sp. foliolis e basi oblique lan- 
ceolatis mucronato-acuminatis subsessilibus approximato -alternantibus 
oppositisque patentibus subtus petioloque pulverulentis. — Syn. Que- 
brachia Gr. supra p. 51., sed floribus nunc primum missis genus Hoo- 
kerianum guianense ex descriptione ejus recognitum, cui haec addantur: 
flores polygami; samara ala dorsali, stigmatibus loculo cis alam insertis; 
semen loculo lignoso conforme, sub apice ejus suspensum, testa exteriori 
crustacea, interiori membranacea: embryo dure carnosus, radicula supera 
brevi versus hilum inflexa; habitus Rhois, eique generi ex observatione 
cl. Lorentz (in lit. affine »odore et nervatura foliolorum: succus acer 
cutem inflammare dicitur« ^ Arbor excelsa, ramulis foliosis, junioribus 
leviter cum foliis pulverulento-puberulis; folia impari-pinnata, exstipu- 
lata, alterna, 6^ fere longa: foliola 1— 115‘ longa, 2U5— 4^" lata, inte- 
gerrima, subtus glaucescentia reticulato- venosa (venis haud prominulis), 
jugis remotiusculis; paniculae axillares, divaricatae, folio duplo superatae, 
pedicellis flori subaequilongis; flores d' minuti, innumeri, luteo-virentes, 
gemma ovoidea, 9 ignoti; calyx 5partitus, segmentis subrotundis, disco 
carnoso tubum explente parum concavo integro margine staminifero 
glabro, rudimento pistilli nullo v. obsoleto; petala 5, calyce duplo lon- 
giora, perigyna, ovalia, 1’ fere longa; stamina 5, filamentis abbreviatis, 
antheris majusculis ovoideo-oblongis, loculis absque connectivo appositis 
rima profunda exsculptis; samara oblonga, obtusa, recta, laevis, 10— 12” 
longa, loculo subrotundo basi obliqua acutiusculo 4^/ diam. alae aequi- 
lato, stylorum vestigiis 3 abbreviatis stigmate capitulato terminatis, medio 
margini ventrali loculi superne inserto, lateralibus distantibus saepe eva- 
nidis v. inconspicuis, ala duplo quam loculus longiori parum angustata, 
nunc utrinque rectilinea nunc dorso leviter arcuata. — Nom. vernac. 
Quebracho colorado de Tucuman (Apocyneam, quae in prov. Cordoba 
eodem nomine vernaculo designatur, in hac regione Quebracho blanco 
vocant Santiago del Estero, frequens et sociali vegetatione insignis 
in parte boreali provinciae, unde usque ad sylvas subtropicas prov. 
P2 
