127 



682. curäs 692. hie (corr., scheint es) 697. ha 698. nee 699. ni 

 (i corr.) disscreta 706. littera 707. nu, am rand später nomen 



7 10. littus. 712. hie. 713. dicedes dixit. 715. spacio 71 6. das 

 erste quid am rand. 720. lacrimas 72 3. mentis sue. iamq; propicü 

 724. possit 726. comas 727. karissime 729. undas 732. percu- 

 ciesq; 735. crepitäcia 739. hec 740. tolleret. et 74 3. solulü 

 est 744. phedus choeunt 746. erst wol nudis 747. tunc 



748. ingressu 749. lata freta 751. sors 753. aspicis spaciosum 

 756. ganimedes 757. Laomedö ue. 76l. dimantis 763. alitrione 

 (trion auf einer radirten stelle kleiner) gracili conata 764. hie (i corr.) 

 765. inambiciosa 766. yliacos 769. aspicit crebrenida 771. nimphe 

 772. que fehlt 773. aueipitre tioyus 779. hec 781. scelerosior 

 782. qui 784. deeidit thetis 787. invitumj indignum 789- aco- 

 modat 792. reteptat 795. mauet illic. 

 von den schollen werden folgende Leispiele geniigen. 



f. 11.9 a zu 13 4.39 : peribetur enim qnod achilles, dum bella 

 exercet trojana, uidit polixenam super muros stantem, et statim amore 

 ipsius captus videbatur inssanire. quod senciens eneuba duxit ipsam 

 polixenam ad templum apolinis, quod templum erat jextra menia in 

 subuibio Iroje, ut ibi comisceretur achilli. et posuil parim in inssidiis 

 prope templum. veniens igitur achiles, et dum pruvolutus esset poplite 

 flexo coram simulacro apollinis, accessit paris et percussit achillem per 

 plantas cum fraxino, quia aliud corpus erat invulnerabile. nam mater 

 sua thetis subniersserat undis stigiis, planlis inmadefactis manentibus, 

 quibus erat vulnerabilis solum achilles. etsi apud ovidium hoc non 

 invenitur, tarnen invenitur apud maronem et alios. senciens ergo achilles 

 se sie proditorie percussum, amore polixene dimisit edictum grecis, quod 

 si dii Iraderent trojam in manus eorum, quod caperent pollixenam et 

 litaient et inmolarent eam super sepulluram ejus, ut per tales inferias et 

 exequias manes placarenlur ejusdem. quod factum est. 



f. 122 a zu 13 674: veitit in hoc loco sermonem ad anchisem, et 

 dicit honestiore vocabulo coniugis tue i. e. veneris. nam non fuerat 

 coniunx sua sed vulcani: nam ex furto habuiteneam ex ea prope fluvium 

 xantum. 



f. 136 a zu 14 772: proca habuit duos fdios i. e. amulium et numi- 

 torem qui erat major, dum eniin proca esset leto proximus, dimisit 

 regnum hoc pacto ut anuatim regnarent. regnavit igitur in primo anno 

 numitor qui erat major, et iste habuit unum filium et unam fdiam dietam 

 illia. post regnavit minor i. e. amulius, et noluit ulterius dare regnum 



