XXVIII 



I 



DE QUIBUSDAM SAPINDACEIS MAXIMA PARTE INDIiE ORIENTAL! 



PROPRIIS. 



Consilium meum primo non aliud fuit, quam stirpes hujus Familiffi in hoc libro depiclas, nempe 

 Erioglossum edule, Sapindum Rarak ac nonnullas Meliosmatis Species copiose describere. Neque lamen 

 lectori benevolo ingratum, puto, feeero, si et alias multas Sapindaceas, maxime Indian orienlali proprias^ 

 simul tractavcro. Nam et satis magnus est numerus earum , quae ex variis partibus Archipelagi Indici nobis 

 innotuerunt, et quarum multae ne verbo quidem memorata sunt; et rcvisio Sapindacearum Indian orientalis 

 eo magis videtur necessaria , quod multa? nuper in libros systeinaticos reeeptai, neglecto discrimine fabrica) 

 organorum fructificationis , ad Genera non idonea relatse fuerunt. Hinc maxime factum est, ul alia Geucrum 

 illorum minus convenienter naturae quasi coUuviem formarum helerogenearum complectantur alia vero 

 prorsus naturae eongrua videantur. Quod diximus imprimis valet de Sapindaceis Indite orientalis 

 quarum adhuc desideratur descriptio , qualem de Americanis in lucem ediderunt Plcmier et Vir omni 

 laude major Aublet. 



In hac commentatione illud maxime egi , ut quorundam Gencrum charactcres diligcnlius constituerem 

 alienasque Species ab iis seccrnerem : qua in re non solum habitum, sed et discrimen fabricfe organorum 

 fructificationis spcctavi. Quod si in quibusdam, veluti in Sapindo et Nephelio Linn., satis bene mihi 

 successit, vellem equidem idem posse affirmare de Cupanid Plum. ; sed materia mihi dcfuit. Quod tamen 

 Genus cum complura vegctabilia, habitu certe dissimillima , complectalur , illud quoque in Genera 

 qusedam magis naturalia dissolvi posse censeo, si characteres generici, baud sccus atque a me factum est, 

 non tantum a corolla , staminibus, pistillo , fructu , sed etiam a conformatione disci et calycis petantur. 

 Jure itaque Cambessedes V. CI. in' egregia commentatione de hac Familia monuit, fundamento divisionis 

 gencriese maxime disci formam esse posse , qusc cum aliis semper modiOcationibus in reliquis floris partibus 

 sit conjuneta. Calycem vero eodem consilio neque ille, nee alii auctores spectaverunt , quamqiiam, mca 

 certe sententia, praeclaros distinguendis Generibus exhibct charaeteres. Itaque in refercndis characteribus 

 gencricis, cum peculiaris fabricse fructus, tum imprimis et calycis a me habita est ratio, sintne foliola s. 

 lacinia; ejus uni-an bi-seriales, harumque prsefloratio ut vulgo imbricativa, an valvata : quibus rebus ipsis 

 nonnulla Genera Indise orientalis ab aliis Novi orbis ceteroquin admodum analogis manifesto distinguuntur. 



TRiBusi. SAPINDEtE. 



Flores subregulares. Ovarium sessile, 2- 4- loculare; ovula in loculis solitaria, ex 

 anguli centralis basi ascendentia. Fructus carnosus v. corticatus, i- 4" coccus, rarissime 

 dehiscens. Embryon curvatum v. rectum. — Arbores aut fructices erecli, ecirrhosi; 

 foliis pari- v. impari-pinnatis, rarissime simplicibus. 



