V 



J 22 



RUMPHIA. 



4 petalis oppositas exserens. Stamina 8, receplaculo excentrice inserta, ovarium ciiigeutia. 

 Filamenta libera v. basi coalita. Omrium excentricum, gynophoro brevissimo substipi- 

 tatum, di- rarissime Iri-lobum, i- 3-loculare. Ovula in loculis solitaria, e basi anguli 

 centralis ascendentia. Stylus inter ovarii lobos immersus, stigmate bi- rarissime trifido. 

 Fructus carnosus, uni- bi-rarissime tricoccus; coccis subglobosis v. obovoideis, indehis- 

 centibus, in putamine crustaceo moDospermis. Semina exarillata, testa membranacea. 

 Enihrji curvati cotyledones incumbentes, insequales, sigmoideo-plicata?. Radicula brevis^ 

 descendens, hilo proxima. — Fmtices, rarius arbores, ecirrhosi, in regionibus tropicis et 

 subtropicis totius orbis crescentes ; foliis alternis, petiolatis, exstipulatis, trifoliatis v. rarius 

 simplicibus ; foUoUs scepe serratis v. dentatis raro integerrimis ; racemis axillaribus, simpli- 

 cibus V. raniosis, spicwformibus ; Jloribus poljgamis, glomeratis aut subfasciculatis , 



OBSERVATIO. 



Allophyto quo tumlein jure Schmuklia substitui polueritj equidem non video, etinmsi statuas Genera duo ista Linhoaiia 

 inter se non essediversa.Quodsi quasi geniella csscnt, scilicet codem simul tempore in lufcniedita, turn sane, si de sirailitudine 

 eorura gencrica constaret, quoniam ubi unum Genus unum modo nomen esse potest, nomcn SchmidcUa^ tanquam tnagis 

 insigne, ad meraoriam celebcrrimi Botanici scrvandam longc praestaret. Sed Allophyliis est e Generibus primum a niagno 

 illo scientise amabilis emendatore constitutis. Illud jam descriptum est in Fiord Zeylanicd a. -1747, in Anwenitatibvs 

 academicis a. 1749, in prima editionc Specierum Plantarum a. 1753, neque in uUo eorura librorum, ne in quinta quidcrn 

 editione Generum Plantarum a. i7b4, Schmidelia recepta est. A. 1767 demum in Mantissd Plantarum (primd) Schmidelia 

 apparuil, et quidcm secundum cliarsirtcrem Usidns triphijllw a N. L. BrRMANN exhibitum eum omnibus erroribus descriptioni 

 plant* illius javaniccc initio in Fiord Indicd adhaerentibus , id quod scripta modo laudata inter se comiiarnndo facile 

 intelligitur. Quod si ambo ad unum Genus pertinent, nomen genericum antiquum neccssario est servandum, nisi nominibus 

 temere mutandis fundamento disciplinarum naturalium omncm eiipcrc velis stabilitatem , quam eerU nonienelaturfl instituta 

 Vir summus ei conciliavit. Heec ut me ipse defendercm monenda putavi , ne novandi studium mihi objiceretur, quum jura 

 prioritafis vindicanda censerem. Ad hoc non solum exemplum originale SchmideUa; racemosoi Linn. s. Usuhis triphyllm ex 

 Herbario Burmanniano, sed etiam AUophylum ZeylanicumLma. exploravi, quee petalorum situ, raaxime veto conformatione 

 disci cf quodammodo pistillorum ita differunt, ut ambo Genera, ceteris quamvis vegetationis eharacteribus similHma, 

 conservanda esse putem. Species utriusque Generis, ob magnam foliaturee tam foliolorum magniludine et forma, quam 

 serraluris et pubesccntiA mutabilitafcm, nee non ob infloresccntise in unS Specie varietatem, discernere perquam est difficile, 

 ct facile in cum errorem quis incidat, ut Speciem cxistimet, quee tantummodo est Variolas. Mihi quidem characteres satis 

 certos illis discernendis prajbere viJentur petala, nonnullis certe, nam baud ita aliis, veluti A. fulvinervi cum Varietatibus 

 ejus innumeris, quas enumeravimus , inter quas laraen nonnullro Species ihilitare videntur. Illo autem eharactere, ut in 

 ceteris omnibus Sapindaceis, caute est ulcndum, neque alia quam florum jam apcrtorum adhibenda petala, quum in 

 alabastris forma eorum variet : nam petala florum apcrtorum longe unguicuiata in clausis fere exunguieulata sunt. Atque 

 minoris etiam character ille est pretii, quod in Speciebus nonnullis petala ejusdem floris forma sunt diversa. Postremo illud 

 quoque animadvertendum, me sententiam quorundam auctorum recentiorum, qui calyeem in hoe Genere foliolorum duorum 

 supcriorum coalitionc quadripartitum esse dicunt, idcireo non probare, quia ejusmodi ooneretio neque vasis hujus foholi, 

 neque ullo sinu vel excisione marginis ejus, quae sicut folioli ei oppositi in omnibus, quas exploravi, Speciebus onmino 

 rotundata est, indicari potest. Quod si foHoIum calycis superius aliquanto majus esse solet, id potius peadcre videtur ab 

 irregularitate florum, nempe ob discum ineompletum cum petahs latus oppositum sive anterius oecnpjmtem ; qucmadmodum 

 vulgo notum est, ubi evolutio organorum interiorum floris uno magis latere UmitaLur, altero ei opposito partes exteriores eo 

 magis magnitudine cxcellere solere. 



1. ALLOPHYLUS ZEYLAINlCUSLlNiV 



A. ramulis glabriusculis; foliis simplicibus ellipticis utrinque angustatis integerrimis 

 glabris; racemis sessilibus simplicibus brevissimis densifloris; petalis spathulatis supra 

 unguem longissimum biauriculatis Linn. Spec. Plant, (ed. i") p. 348. — Lam. Fnc, 

 hot. I. p, 85. — WiLLD. Spec. Plant. IL i. p, Zil^, 



/ 



