MELIOSMA 



197 



perfecta 2, pe talis rudiinentariis opposita iisque connata. Filamenta apice in conncctivum 

 latum scutiforme dilatata. Jntlierw dicoccsc; coccis apiculo connectivi accretis, 



rima 



transversali dehiscentibus. Omrium centrale, sessile, 2-loculare. OmZa in loculls gemina, 

 superposite suspensa. Stylus brevis, simplex, stigmate simplici y. emarginato. Drupa 

 baccata, i -rarius 2-putaminata; putamen osseum, ima perforatum et hie in basi disse- 

 pimento incompleto sursum evanescente, monospermum. Embrjon cxalbuminosum, 

 curvatum. Cotyledones maximae, foliacese, contortuplicatse. Radicula filiformis, liilum 

 versus reflexa. — Jrbores v. frutices erecti, maxime Asice, minus vero Americce zonam 

 torridam incolentes ; foliis alternis, exstipulatls, petiolatis, simpUcihus v. impari- rarissime 

 pari-plnnatis ; florihus minutis ad ramos panicularum terminalium axillariumciue interrupte 

 glomerulatis v. spicatiSj alhidis, odorem mellitum gra{>issimum spargentibus , 



^J 



OBSERYATIO. 



Genus tarn ob peculiarcm staminum fabricam, quam ob flores irregulares in hoc plantarnra Ordinc valdc anoinalum. 

 Stamina petalis opposita, quorum qu^ petalis tribus exterioribus majoribus sunt opposita in staminodia squamsformia super 

 ovarium connexa mutantur, manifesto indicant, quid proprie in multis quoque aliis stirpibus hujus Ordinis sint appendices 

 illaj s. squamse supra basin petalorum, scilicet in plerisque reverb stamina aborientia , quamquam in aliis inflexi petalorum 

 ipsorum margines esse reperiuntur. Itaque plera^que Sapindacew staminibus gaudent serie duplici dispositis , quorum 

 tantummodo series interna margini disci interior! inserta perfecta, externa vero pel alls adnata in squamas transformata v. 

 prorsusabortiva. At in Meliosmd contrarium obtinet; nam series staminum interna aboritur, externa vero ex parte modo 

 perfectc efiformata est, unde, meA quidem sententia, anomalia symmctriie florum'in hoc Genera reverit pendet. — Quum 

 igitur insertio staminum gravissimi sit momenti , majori sane jure Meliosmew et Dodon(sacew, tanquam peculiares famili«, 

 a reliquis Sapindaceis sejunguntur, quam Acerinem , quas idcirco, utiilas, tanquam peculiarcm Scctionem' Sapindaceis 

 adjunxi. Levissimo quoque contactu flores illi mirum prscbent spectaculum, quum stamina eorum hue usque cavilalibus 

 lateralibus staminodiorum super ovarium in operculum concretorum immersa repente prosiliunt , anthcris simul eodem 

 tempore dehiscentibus pollinem nubis instar pulveris ejaculantibus; idque tanto fit impetu, ut margines staminodiorum 

 adhuc concreti scccdant et vel corolla cum toto apparatu staminifero sejungatur et decidat, utpote peracta pislilli fecundatione. 

 — Pra;ter i/. albam Schlchtd. ex Orbenovo non nisi M. paradoxa [Ophiocartjon paradoxon Schomburch) adhuc innotuit. 

 Ceterse omnes Asiam tropicam et plerseque insulas Javam, Sumatram et Borneo inhabitant. 



1. MELIOSMA ANGULATA. 



M. arborea; ramulis angulatis; foliis simplicibus coriaceis cuneato-oblongis lanceola- 



tisve acutis Y. acuminatis integerrimis aut remote dentatis glabriusculis v. in nervo medio 



venisque subtus et in paniculis erecto-patentibus rufo-pubescentibus; petalis staminiferis 



filamenta adsequantibus plerumque fere ad basin usque bipartitis; fructibus'subglobosis 

 (magnitudine pisi). 



w 



Meliosma simplicifolta Bl. Cent. Plant, nov. (tantummodo quod ad plantam javanam, non Roxbur- 

 ghianamf) 



Ketiwu s. Kitiwu montanorum JavsD occidentalis. 



L 



4 



■ ■ 



Habit, In montanis tam Javse quam Sumatra* et Meliosmw simpHcifoliw {MUUngtonim simplmfolice Roxb.), qua? per 

 Asiam ausfrnlem inter 10 et 51 ~ gradum latitudinis borealis late dispersa, admodum affinis. Hujus autem folia fide 

 descriptionis in Flor. Penins. Ind. Orient. I. p. 115, membranacea et petala duo florum interiora s. staminifera ut in 

 Specie nostra javana, licet ad basin usque fissa , tamen filamentis plus duplo breviora, quamquam animadvertendum 

 illud minime cum analysi floris in Roxb. Plant. Coram. III. tab. 254 congruere, id quod V. V. CI. Wight et Arnott ipsi 

 monuerunt. Itaque quaeritur, num stirps ex Herbario Wallicii ab ipsis investigata genuina sit M. simplicifolia? — 

 Lignum et hujus et sequentis Specici rubicundum, fibris laxis, neque admodum tenax; attamen eo, quod laboris est 

 facilis, in domibus, horreis stabulisque aedificandis crebro utuntur indigenae. Species alias duas breviter hie comme- 

 morare sufficiet. 



III. 



50 



