B b 



PODOGARPUS. 



2iD 



apprcssis cxplanaiis diu pcrsistcnlihus squamulosi, mnltoties divisi el sabdivisi in ramificationcs 

 plurimas virgatas laxc ercctas filiformes dense foliatas. Folia hcleroidca nee raro lietcrouialla, 

 spiraiaria, approximata, adnata, 1^-2 lin. longa, modo hnceolato-siibulata, carinata , imbricato- 

 apprcssa, modo accrosa, subtriquetra, magisquc ereclo-patcntia aut crebro in arboribus junioribus 

 ramulisque slerilibus et annotinis 3-8 lin. elongala, lanccolalo-Iinearia, subfalcata, pectinalo- 

 palentia, ancipili-comprcssa; cunctaspinuloso-mucronata, obscure viridia, utrinque stoma ta gercntia. 

 Flores dioiei. Amenta mascula parva, terminalia, solilaria, ovoideo-globosa , nuda. Anthene 

 subsessiles, imbricata}, ovoideaj, apice supra loculos connexos cxtrorsum dehiscentes in cuspidcm 

 incurvam productge. Fem, ramulos apice subcernuos terminantes , foliis accrosis paulo longioribus 

 erecto-patentibus circumdati. Receptaculum sessile, subglobosum v. turbinatum, carnosum verru-^ 

 cosum, flavovirens, apice bi-rarissime tri-v. uniflorum, quorum lamen florum semper superior 

 solus est fertilis, ceteris vulgo stipitum compressorum instar in reccplaculo persislentibus. Carpellum 

 ovoideum, Icniler curvatum, apice reclinato latere flori sterili adverse poro pertusnm, dorsali 

 convcxius et supra verticem in cristulam obsolelam tranversalem prominens, uniovulatum. Ovulum 

 carpello innatum, ovoideum, inversum, tegumentis supra apicem nuclei apertura; carpelli advcrsum 

 in tubura longiusculum subulatum protractis atque adco interiori mcmbrana summo apice in denti- 

 culos aliquot fissa baud raro extra istam aperturam carpelli protensa. Fructus pisiformis, drupaceus 

 receplaculo turbinate baccato purpurco crasslor, impressione supra verticem , quam versus exlcriore s. 

 dorsali latere a margine inde receptaculi linea paululum prominens (s. costa folii carpcllaris) assurgit, 

 Isevis, glaber, pruinosus, diu atro-viridis, turn puniceus et tandem in athracinum vergens. Caro parca, 

 coriacea, basi crassior, in cellulis s. lacunis propriis matcrie resinosa rcpleta. Semen spbeerico- 

 ovoideum, pericarpio totum vestilum et cum eo arete cobserens. Testa fragilis, subossea, exlus 

 sublaeunosa, pallide ochracea, extremitate seminis inferiore in apiculum indurata. Cutkula mem- 

 branacea, cum basi nuclei et vel sub ejus vertiee cum parietibus testae cohaerens, qua tanquam 

 operculum in centro cicatricula stomatis notatum eum obtegit. ^/fewmen subglobosum, cavitate a basi 

 inde tractu verticali profunde immersa , carnosum , albidum , vesiculas resinifluas eontincns. Embryon 

 erectum, parvum, clavatum, flavo-virens. Cotyledones inconspieua;, obtusissimae , impressione vix 

 indicata;. Radicula appendice longissima ad cicatriculam stomatis usque spiralitcr descendentc 

 instructa, infera* . 



EXPLICATIO FIGURARUM. 



Tab. ^ Fig. 2. Ramutus fructigcr Podocarpi capressum Rob. Br., magn. nat. {Ex natura tielin. Latour.) 



Tab. 472. Fig. 2. Flos femineus et analysis fructus ejusdem stirpis. 1. Apex ramull cum florefertili solitarlo, rcceptaculo 

 solito magis elongate, ut soqucntes figurcc magn. auct. — 2. Sectio verticalis fructus maturi; a locum indicat, quo 

 appendix embryi cum cicatricuU stomatis cohderet; b fasciculum vasorum nutrientinm latere dorsali pericarpio immcrsum 

 ct ad extremitatem superiorem assurgentem ; c lacunas s. cellulas , quibus materies resinosa continetur. — 5. Embryon 

 cum appendice spirali. 



Hoc etiam loco brevibus commemOranda est arbor, paucis abhinc annis in agro Bntlarum insula; 

 Sumatra; rcperta, Lycopodium arboreum Junghuhn. Quso. de ea prodita erant menioriaB eo majorem 

 excitare dcbcbant admirationem, quod fama viri, eorum, quae ad vegclabilia cryptogamica pertinent, 

 imprimis perilissimi, omnem erroris suspicionem prorsus tollere videbatur. Mihi tamen, quamvls plurimi 

 facerem invcntoris et doctrinam et diligentiam neutiquam probari poterat res tam incredibilis, qUam foret 

 Lycopodium arboreum, nisi accuratiori investigalione ct ab aliis rei peritis illustrata el confirmata essel. 

 Quid mirum enim, si ipsa ilia cogitalio : a Lycopodium altitudine arboris Pini reperi » ita viri saga- 

 cissimi Junghuun oculos praestrinxisset , ut qusecuuque in ilia arbore deprehenderet , quamvis a natura 

 Lycopodiearum alienissima , iis tamen miraculum inventionis suae probari putaret ! Magis vero niirabar, 

 quum Professor noster eruditissimus, W. H, de Vkiese, menlionc facta in colloquio de inventione 

 ilia, revcra ita esse affirraaret Idque sibi e genuinis exemplis ab Jdnghuhn ad se missis perspectum esse, 

 quibus visis ipse etiam fidcm non denegarem. Hoc ctsi viri celeberrimi cffatum maxime valebat ad 

 labefactandam increduiitatcm meam, avide tamen oblatam mibi tanti vegetationis miraeuli cognoscendi 



^^ 



-■■■v 



