XIV. 
RUDERA PADJAJARANA PROPE BOGOR. 
Forte miretur aliquis, ac jure quidem , in opere botanico totum Caput describendis reliquiis urbis 
Indice, cujus vestigia propemodum in Java ips ignorantur, insumi. Et sane ejusmodi investigationes, 
etsi vulgo ingentem omnium exspectationem excitare solent, non hujus sunt loci ; neque ego de preclari 
alicujus edificii ruderibus aut ullo artis monumento in hac urbe superstiti quidquam dignum memoriá 
referre possem, licet olim Principum gentium Sundanarum sedes fuerit, quorum imperium totam 
Javam occidentalem usque ad fines hodierne Provincie Cheribon complectebatur. Нес urbs, cujus 
magnitudo et celebritas veteribus praedicatur fabellis, haud procul ab hodierno Bogor sive Buitenzorg و‎ 
quà pulcerrima villà, duodecim horis a Batavid dissità, Prefecti Neerlandici Indicis coloniis sede 
utuntur, fuisse dicitur. At neque ejus supersunt rudera, neque 1014 Ша regione vastissima, quam 
olim regnum Padjajaranum و‎ nunc deletum, complexum est, ulla sunt monumenta memorabilia و‎ 
quibus probari possit, hic quondam, uti in orientali insulze parte (1), ita quoque inter Sundanos artes 
floruisse. Illum autem monumentorum veteris evi defectum patriis gentis moribus atque institutis , 
qui ne nunc quidem plane exoleverunt, inprimis tribuendum esse, non est quod dubitemus. Hinc 
(1) Ut Provinciz Sundance sive loca montana, quibus pars occidentalis hujus insule constat, omnibus antiquitatis monu- 
mentis alicujus momenti aut insignioris artificii plane carent, ita magna eorum trans montes illos reperitur copia. Ingens 
‘vis antiquitatum و‎ veluti templa ex parte satis bene conservata, mausolea, statute lapide excise , inscriptiones monumentis 
insculpte, figure ære expresse, que crebro effodiuntur, denique quidam oppidorum rudera, ostendunt, hic olim 5 
‘divulgata sectarum quarundam Brachmanorum religione, eam floruisse humanitatem, cum qua hodierna comparari nequit, 
ex quo quadringentis fere abhinc annis Corani doctrina Brachmanorum inter Javanos auctoritatem paulatim subvertit et 
tandem penitus exstinxit. Ex his templis, quorum major pars diis Sive et Boudhe sunt sacrata, quzdam insigni sunt magni- 
tudine atque incredibili firmitate, lapidibus masse vulcanice excisis et sine calce et arena accuratissime junctis exstructa. 
Opere statuario, ipsi lapidi exsculpto et summo plerumque artificio facto, quasi obtecta sunt, quo partim res ex historià 
aut mythologià deprompte , partim elegantissima ornamenta sunt expressa. Attamen hoc architecture genus, sine columnis 
et scamillis, nescio quid rusticum habet et iners. Magnitudine et incredibili sculpturee copia ac varietate inprimis preestat 
templum Boro-Boudhe in Prefectura Kadov et aliud in vico Brambanan prope Djocjokarta, quorum utrumque inter przecla- 
rissimas Indie antiquitates est habendum. Magis Orientem versus alia supersunt templorum Brachmanorum rudera, quie 
latere coctili ædificata fuere, atque illic in Preefectura Djapan , duodecim fere horarum spatio a Sourabaya, cernuntur 
reliquiæ urbis Madjapahit. Hee urbs, omnium que іп Java fuerunt procul dubio olim maxima, majori certe parte coctis 
lateribus exstructa fuit. Magnificentiam hujus sedis Regie passim testantur dispersa ejus rudera, satis bene conservata : 
veluti porta septentrionalis, quadraginta pedes alta et pulcerrimis sculpturis ornata, et piscina, lapidibus structa , 1,200 pedes 
longa, 600 lata et 10 alta, que ad Regiam pertinebat. Reges hujus urbis totam Javam orientalem ditioni suze habebant 
subditam , quorum imperium , ingruente vi Islamitica, hac urbe deletà , simul cum religione Brachmanorum concidit. Quo 
anno illud regnante Anexa Wyaca, qui nomine Browyaca V postremus Regnum Madjapahitanum tenuisse dicitur, factum sit, 
in historia Javanà parum constat. In libro J. Cnawrunp , qui inscribitur History of the Indian Archipelago 11. р. 198 et in 
tabulà chronologicá adjectà p. 487, annum are nostre 1478 proditum legimus, quamquam illud amplius quinquaginta 
annis ante, scilicet anno circiter 1422, accidisse, probabilius videtur. 
