RUMPHIA. 17 
paulatim noctis instar latera ejus magis magisque involvunt et totum sepe montem ex oculis spectatoris 
eripiunt, donec tandem in horrenda tonitrua , que totam regionem ei subjectam concutiunt, erum- 
pant, —sive quod remota tempestate et eclo sereno, mons ille, licet aliquot horarum spatio балай, 
lam prope abesse videtur, ut vel trunci arborum , que supra plantaria Coffez, in imis clivis consita , 
lotum eum ad summos usque vertices convestiunt, facili negotio numerari possint. 
Truncus autem cinerascens arboris ,que in Бш ا‎ est, tam incredibili est crassitie, ut eum , 
id quod ex figura nostra facile anaheim, multi simul homines complecti non possint. Jam primus 
ejus adspectus facit, ut eum pluribus truncis intime unitis concretum esse suspicemur. Exhibet enim 
in ambitu multas alas latas irregulares, que a basi usque in ramos validos surgunt et transeunt, 
multasque summitates angulosas tortas, inter quas hic illic profunde cavitates atque concamerationes - 
in substantiam trunci penetrant. Annose hujus arboris vetustatem omnino testatur coma ejus latissime 
expansa et admodum irregularis. Нес enim maximam partem ramis emortuis, innumeris plantis 
parasiticis passim obductis constat, ac subinde in peripheria tantum ramos noviores robustos et dense 
frondentes quam late exserit. Valde mirum est, hanc arborem duabus speciebus Fici diversis, quarum 
utraque рег se arbores valde proceras sistit , in unum corpus concretis, constare. Diversas has Ficus. 
densissime frondis vel Ше, qui hujus rei minus est peritus, colore foliorum facillime agnoscit. Alterius 
enim hec sunt letissime viridia, alterius supra obscure-viridia , subtus multo pallidiora. Attamen , 
quamquam et aliis characteribus gravioribus differunt, he species vulgo in scriptis botanicis inter se 
confuse sunt. Atque omnino maxima in nominibus multarum Ficuum est confusio, que , numero 
earum investigatione regionum tropicarum in dies augescente, magis magisque invalescet ; neque. аһа 
huic ratione poterit occurri, nisi monographià hujus Generis, omnium, que huc usque innotuerunt, 
specierum figuris quam accuratissimis ornatà et comparatis inter se exemplis, ex quibus definitiones 
descriptionesque facte fuerunt. Quod si labor ille ob criticam illustrationem et enucleationem syno- 
nymiz turbate videtur difficillimus , sane. haud exiguá laude dignus foret. Simul ostenderet , quantum 
sit incrementum و‎ quod huic Generi contigerit, ex quo Vir Cl. Tuunserc anno 1786 dissertationem de 
Ficubus in lucem edidit. In hac autem dua Ше Ficus diverse, ex quibus arbor celeberrima apud 
: Batu- Tulies conflata est, forte fortunà tanquam una eademque species, nempe n. 15 nomine F. ben- 
Jamina, definite fuerunt, quamquam genuinam F. Benjaminam Linnaxt « foliis ovatis acuminatis 
transverse striatis, margine levi » non agnoverit V. Cl. Тнохвеке, quod ex hac ejus descriptione 
manifestum est (1). Id mihi disertius apparuit specimine, eodem hoc nomine ab illo ad Van Roven 
misso, quod Herbario nostro continetur. Illud autem ad F. microcarpam. Linn. Fi. Suppl. p. 442 
« foliis oblongis breviter petiolatis trinerviis venosis glaberrimis, fructu globoso parvo sessili » est 
referendum, que idcirco a Тиоҳвеко ад F. benjaminam Linn. citatur, omnibus fere eum hac іп re 
seculis scriptoribus systematicis. Hzc igitur species restituenda est atque F. microcarpa Ули. Enum. 
р. 188 ех ога Africe aliud nomen (F. Thonning?) imponendum. Ut autem error in definitione speciei 
magni cujusdam Generis alios errores excitare solet, quibus ejus cognitio in dies magis obscuratur, 
id quoque huie F. microcarpæ postea accidit, que vulgo Е. nitida Tauns. (2) habita et hoc etiam 
nomine caldariis nostris illata fuit, aut interdum cum specie Americana F. pertusá Linn. Еп. confun- 
ditur, aliisve nominibus fortasse descripta est (3). Jam vero post hunc digressum ambas Ficus, quibus 
arbor in figura nostra depicta constat , paulo accuratius spectemus. i 
(1) Etenim diagnosis et descriptio ejus manifesto ab alterá ША specie cum eå confuså desumta est. In 6 Ш ita est relata : 
F. benjamina foliis ellipticis obtusis glabris, fructibus acutis sessilibus. Et § IV hanc ejus descriptionem prodit : « Arbor 
mediocris, tota glabra. Rami striato-rugosi , flexuosi , erecto-patentes. Folia ovata, acuta, integra, glabra, parallelo-nervosa , 
patentia , digitalia. Petioli subtrigoni , vix unguiculares. Fructus sparsi in ramulis, sessiles, globosi. » 
(2) Auctore Тиохвёкс І. c. p. 10 folia ejus F. nitide sunt « pollicaria usque palmaria , » cum folia F. microcarpe Linn. riL. 
ad hanc ultimam magnitudinem nunquam perveniant. Hanc autem, quam, ut supra ostendi , F. benjaminam Linn. existima- 
verit, conjici nequit , illum simul tanquam F. nitidam descripsisse. Ab utráque autem et Е. nitidam Hook. Exot. Flor. II. 
111 ex India occidentali ob folia longe magis obtusa et fortasse etiam ob discrimen distributionis et ramificationis venarum 
diversam puto. 
(3) Huc referrem F. aggregatam Vaur. (F. punctatam Lau. Enc. bot. II. p. 495. 10), nisi disertis verbis monuisset 
Lamarck V. Cl., hujus folia non esse coriacea , id quod геуег sunt in F. microcarpå. Collatio archetyporum sola hoc illus- 
trare poterit, quee simul ostendet, an forte inter plantas a Van, Rorn et me ipso descriptas, quie inter se diverse videntur, 
F. nitida Тпохв. propria lateat. 
п. қ 5 
