18 RUMPHIA. 
1. Ficus benjamina Linn. (quo tamen non pertinet descriptio THUNBERG. Dux по, Vann. Ша И. 
р. 187. 97 aut Уиллвком Sp. Pl. IV. 2. р. 1143. 42.). Est Varinga parvifolia alta species Herb. 
Amb. ITI. р. 139. tab. 90 (mediocris.), subinde in caldariis nostris nomine F. pendulc militans , quo 
lamen Jtti-alu Hort: Майа. р. 45. tab. 26 non pertinet. In Java nomine Varingin, Waringi, 
Tjaringin. 8. Tjiringie, Gagaway, Kiara Jajava invenitur atque inprimis ob insignem gravitatem 
in aulis ante domos Principum Indorum conseritur. Ramulis tenuibus flexuosis debilibus dependen- 
tibus ac foliis in acumen multo longius desinentibus tenuioribus et multo letius viridibus facile 
distinguitur a specie proxime sequenti و‎ quácum заре commutatur. Vegetatione etiam eo differt, quod 
radicule adventive e ramis crassioribus fasciculatim pullulantes rarissime terram contingunt novosque 
truncos efficiunt, sed per truncum ejus miris subinde flexibus descendunt et cum eo coalescunt, ut 
jam Воменшв noster memoriz prodidit. Coma ejus, ut in arbore Batu-Tulies, cujus major pars ad 
Е. henjaminam referenda est, videmus, etate provectà, ob ramos latissime expansos, admodum est 
irregularis; at in ipso vegetationis vigore, ob densitatem foliorum pulcerrimorum et letissime viren- 
tium , elegantissimum prebet adspectum. Prater folia stipulis adhuc tecta et foliola involucri و‎ in quibus 
quidam pubescentia sericea apparet, tota est glabra. Ramuli autem tenues debiles dichotomi gemma 
glabra subuliformi circiter 3 lin. longå terminantur. Hi sunt teretes, subflexuosi, pallide cinereo- 
virescentes , epidermide tenerrima, que facillime in assulas scinditur, et siccata in colorem fusco- 
rufescentem abit, denique cortice exarescente longitudinaliter виза. Folia alterna, petiolis tenuibus 
teretibus 5-2 poll. longis sulco angusto ecanaliculatis insidentes, forma ovata plerumque tamen 
ellipticà , minora 2 poll. longa ac fere 1 poll. lata, vulgo tamen 34 poll. longitudine et 14 poll. latitu- 
dine, nonnulla sed raro ad longitudinem 4$ poll. et latitudinem 2 poll. crescentia, supra basin 
subrotundatam aut in petiolum obsolete attenuatam margine integerrimo undulata, apice in acumen 
satis longum recurvum obtusiusculum desinentia, substantie tenuis subcoriacee , levigata, supra 
nitida , costå angusto-plano-depressà in dorso prominente et pallescente, venis frequentissimis subti- 
libus transversis ad marginem in nervulum subtilem arcuatim procurrentem confluentibus striata : 
“Бе vene autem in foliis siccatis multo distinctius reticulatione quádam satis angusta connexe videntur, 
ac pariter nervulus uterque lateralis , qui juxta marginem linea subtilissimá diaphaná imá ad petiolum 
subtus nonnihil callosà cinctum ascendit , ceteris venis transversis paulo distinetior esse solet. Cocnanthia 
geminata , rarius solitaria , axillaria و‎ sessilia, pisiformia , levigata, glabra , clausa , ex viridi lutescentia, 
sensim in colorem purpureum et tandem atro-purpureum abeuntia ; florentia involucro parvo, deciduo, 
foliolis ternis ovatis obtusis dorso sericeo puberulis , quorum unum alterumve sepe perparvum est, 
formato cincta. 
OBSERVATIO. 
$ у 
F. benjaminam іп Jaya quidem nunquam sponte suá crescentem, sed semper locis habitatis indagavi. In Sumatra quoque , 
Bali, Moluccis et Celebes, tam in regionibus litoreis, quam montanis frequenter reperitur. Altera species, huie maxime 
affinis, memoratur Rowemo 1. c. p. 140, quie. potius litora amat, trunco humiliori et erassiori. Нес ramos multo latius 
expandit, e quibus radices frequentiores oriuntur, que ad terram usque descendunt, ut adeo truncus primo genitus vix 
conspici queat, quem tandem quasi tot vaste columne circumdant novosque truncos constituunt. Talis arbor procul 
visa quasi collis frondosa videtur, cujus umbra magnum hominum numerum ab ardore solis defendere potest. Præclare 
noster indicat, quo potissimum discrimine a superiori specie discernatur : « folia precedenti speciei plane similia, sed 
» plerumque majora, latiora et crassiora; vene quoque subtilissimz sunt et prope margines arcuatim confluunt ; quatuor 
» aut quinque pollices longa ac duos lata. Baccæ superioribus similes, sed majores, ceu Cerasus niger cet. » Hanc speciem 
Viro Amicissimo De Carwz, quam erbarii Timorensis descriptione вий (Nouv. Annal. Mus. nat. III. р: 494) reciperet 
nomine F. hematocarpe indicavi, quippe quie non solum in Moluccis , sed presertim in Timor frequens sit. In insulà 
Semauw, haud procul a Timor sitû , arbor j di tacul 
р probet magnificentissi atque omni admiratione dignis- 
simum, et incredibilem vegetandi vigorem, qui his Ficis proprius est, testatur. Ex unico illic trunco ingens sylva, totam 
fere insulam complens, pullulavit, quà vix aditus patet. Нес amplius ter mille arboribus constat , quorum centena aliquot 
insigni crassitie , quee fere omnia adhuc inter se conjunguntur. Itaque non mirum, si hec arbor gigantea a nonnullis Ficus 
Indica sive Lusitanorum Arvore de Raiz aut arbor Banyan existimata est (1), ab aliis autem ob formam foliorum simillimam 
(1) €f. J. Ошуек Zand- en Zeetogten in Ned. Ind. П. р. 293. et Reizen in den Molukschen Archipel. II. р. 300, quo loco Ficus Indica dicitur. 
. Et sane hoc nomen quodammodo ei tribui possit, cum tot species diverse ab omni inde tempore hoc insignite fuerint : haud alia ratione ac ^ 
