20 RUMPHIA. 
is tereti deii : longiora, 2-2 poll. lata, . 
brevioribus crassis teretibus supra sulco exaratis, 15-3 poll. longa, raro longiora, ; p а, 
elliptica aut raro ovalia et basi apiceque obtusa aut rotundato-obtusa , nu autem apice 
acumine brevi obtuso instructa , ima obtusiuscula aut subretusa , rarissime nonnihil attenuata ‚ coriacea , 
undulata, levigata, glaberrima, supra atro-viridia cum nitore ac punctis تفت‎ armato kantum 
oculo conspicuis obsessa, in dorso longe pallidiora costa prominente », аита лн et venosa, nervis 
lateralibus imá vix magis distinctis, quam venis capillaribus subparallelis erecto patentibus eos ag 
marginem conjungentibus arescendo demum in pagina dorsali manifesto بای‎ CTEM tumque magis 
prominentibus. Сепап ма in ramulis novellis sessilia, bina ахШагіа , raro وا‎ inyolucro پا زا‎ ; 
foliolis persistentibus subæqualibus ovatis obtusis concavis extus puberulentis 0 یت بای‎ florentia 
turbinato-globosa, apice summitate mammeformi invid squamis minutis arctis formatà prædita , — 
fructifera pisi magnitudine, subglobosa, glabra, rubella, circum umbilicum depressum aut perforatum 
colore viridi limbata, etate purpurea. 
OBSERVATIO. 
Arborem modo descriptam et Warucu V. Cel., n° 4523 magni Catalogi plantarum Indie Orientalis, et ipse in meis Bydr. 
Flor. Ned. Ind. p. 488 Е. nitidam Тпохв. existimavimus , in hoc plerosque systematicos secuti. Vetus autem nomen a filio 
immortalis مسا‎ ei inditum revocandum est, et cum F. microcarpa Улнь, tum diversa ab Вас ۰ microcarpa meorum Bydr. 
Flor. Ned. Ind. р. 442, nisi aliis speciebus jam cognitis accensendze sint, novis nominibus appellandz. Huc etiam refero 
tanquam Var. В. meam F. litoralem 1. с. p. 155, tantummodo foliis obtusioribus crassius pergamenis margine distinctius 
cartilagineo angustissimo cinctis ac Coenanthiis fructiferis magis verrucosis insignem. Indagavi eam in litore insule Nousa- 
Kambangan inter saxa calcaria scandentem et hunc diversum vegetationis characterem sufficere putabam, ut eam t 
peculiarem speciem distinguerem. Deinde vero mihi persuasum est, hoc non tanti esse faciendum , siquidem complurium 
Ficuum plant: novell, фаз tempore crassissim: fiunt arbores , nonnunquam satis diu scandentes inveniantur, quod 
loci nature tribuendum est. Varinga repens Herb. Amb. III. p. 184 ad hanc Varietatem non videtur referendum, cujus 
de ramulis fructus bini ternive juncti, magnitudine Cerasorum nigrorum , dependere dicuntur, qui in planta nostra 
omnino sunt sessiles ac minores. 
Statim post adventum meum in Javam anno 1818 exeunte, tempore matutino , quod in Ша regione 
pulcerrima inprimis gratum esse solet, arborem illam apud Batu-Tulies, que lectori ex superiori 
descriptione innotuit, primum invisi. Non vana tantum me impellebat curiositas, quamquam tot 
fabulis et miraculis, que de ей narrabantur, suspensus tenebar ; sed naturam ejus investigare cupiebam , 
ut saltem dicere possem, quam arborem vidissem, quod lectori ex superioribus nunc satis notum 
arbitror. Quum autem tanta earum arborum, atque inprimis hujus, apud indigenas sit religio, ut si 
Europeus ejus ramulos abscinderet , illud non modo ерге ferrent, sed vel sacrilegium putarent, satius 
duxi, ne incepto desistere cogerer, auctoritatem Prafecti Indici hujus Provincie Raven Аотрати Wiera 
Narra implorare, qua in re Magistratuum Europezorum mihi non defuit benevolentia. Brevem viam 
pedibus facere magis placuit : itaque ante lucem aderat presidium indigenarum a Praefecto missum 
ei qui Prasidi Provincie Bogoriensis tunc temporis erat Legatus (Adsistent-Resident) Vir. Ampl. 
WızGERIANS , quibuscum extemplo profectus sum. Via militari, juxta forum sive Bazaar, in quo certis 
diebus varie merces, inprimis alimenta , venales exponi solent, initio inter longos ordines domorum , 
quas vulgo Sinenses inhabitant, mox per altiorem planitudinem , ex quà latior patet prospectus , 
ingressi, brevi tempore eo; quo cupiebam , pervenimus. Dextrá ante me erat arbor vastissima , et 
quamvis locum amoenissimum primi solis orientis radii collustrarent ac densa nebula valles altas et 
immensos hiatus montis adversi Salak und cum verticibus et sylvis tenebrosis involveret , jam fides mira 
virtutis, qu precibus votisque hoc loco factis tribuitur, religiosos homines ай arborem adduxerat , 
qui supplici habitu ante lapides in sacello positos genubus provoluti jacebant. Horum ne turbarem 
religionem, dum preces suas finivissent, е longinquo exspectabam; at illi, simul ac me adspexerant 
sponte sua recesserunt. Tum vero unus e comitibus Indicis, haud aliter ас si a potentissimo Rege 
Legatus fuisset, ad sacerdotes, qui in aditu sacelli stabant, accessit, quibus more Orientalium salutatis 
significavit, me nuperrime e longinquis in Javam venisse regionibus, ut plantarum vires medicas 
indagarem et ita aliorum saluti prospicerem : arborem illam sanctissimam vel inprimis mihi dignam 
esse visam , quam accuratius cognoscerem : placere autem Principi ipsorum Raven Apiratie Wiera Narra я 
quem ex antiquissimá stirpe Regum Padjajaranorum progenitum scirent, ut ramulos ex Ша arbore , 
quam majores illi hereditariam reliquissent, decerperem ; nihil illi gratius futurum , quam si Manes 
