RUMPHIA. 21 
majorum mihi florem in ей crescentem offerrent (1), qui domino suo haud dubiam felicitatem ac 
divitias conciliat. — Нас oratoris verba summá animi attentione auscultaverunt sacerdotes, tum , sub- 
missà voce inter se collocuti, carmina quadam leni susurro pronunliarunt و‎ et paleis Oryze incensis 
Minjan, id est, Benzoin insperserunt. Hujus enim odorem defunctorum Manibus, qui frequenter inter 
densam arboris frondem commorentur, gratissima viventium amoris ac pietalis esse signa, religiose 
credunt. Fumum sacrificii ad ramos arboris altos ac latissime expansos celerrime subvolutum quum 
aliquamdiu admirabundi oculis essent secuti , unus e sacerdotibus , qui state maximus videbatur , his 
fere verbis me allocutus est : « Salvus sis nobis, hospes, qui e peregrinis terris in sanctissimum 8 
» locum venisti! Nunquam, et vera loquor, nos quibus horum sacrorum commissa est custodia et qui 
» totam fere vitam piis precibus peregimus, gratum sacrificii odorem tam prosperis ominibus scan- 
>» dentem vidimus, quam hodie! Profecto Manibus in ramis frondosis hujus arboris volitantibus haud 
» minus acceptus est adventus tuus, tibique quavis prospera portendit , quam vindicta celi nunquam 
» non illos ulciscitur, qui, eorum immemores, hanc sanctissimam arborem aut sacra in ejus umbrá 
» posita violando sedem eorum nefario scelere polluerint. Hos morbus et quavis mala persequantur 
» necesse est; non vero te, hospes, cui, nisi oculi modo tenebris fuerint involuti, illum florem hoc 
» ipso die promittere ausim , qui auri purissimi splendore prastringit oculos et tibi procul ullo dubio 
» summam prebebit felicitatem. » — Hanc autem orationem, cujus singula verba Vir Ampl. Wiscrnmans 
mihi interpretatus est, cum finiisset, monuit ne unquam hujus predictionis divinitus inspirate , si, 
quod non addubitabat, rata fieret, obliviscerer : eo autem inprimis votum aliquod conducere. Jam 
veniá a sacerdotibus impetratà , arbor conscenditur, qui ipsi rusticos nonnullos, qui forte aderant, 
excitant, ut me in explorandis plantis parasiticis, que densi soli instar passim ramos obducebant, 
adjuvent. Ne tamen diutius religionem bonorum hominum impedirem, laborem eum, quantum potui , 
festinavi , ut vix ди раме plantarum, in ША arbore, que cum horto aério conferri potest, viven- 
tium, sim politus. Prater complures Lichenes, Junge: eas ей Muscos, hortus Ше mihi plantas 
sequentes preebuit : А 
А. Е FAMILIA ۸ھ‎ ۰ 
г. Ipsam arborem Ficu benjamind Linn. et Ficu писгосагра (Е. nitidá Avcr.) LINN. rir. 
intime unitis constare, ut supra dixi, mihi persuasum est, quae maxima parte 
emortuz et in humum converse, novos perpetuo ramulos in ambitu emittunt. 
В. E FAMILIA URTICEARUM. 
2. Procris levigata Br. Bydr. Flor. Ned. Ind. p. 508. Hoc loco animadvertendum, 
complures plantas, quas 2. c. tanquam Procrin descripseram, ad alia Genera nuper 
inprimis а V. Cl. Gavprcuavp (in Voyage Евехстивт part. bot. p. 493 cet.) consti- 
tuta, nonnullas autem ad Zlatostemma Vonsr. esse referendas, de quibus alio loco 
exponam. Neque tamen silentio omittere possum, Procrin Соммевв. (Juss. Gen. 
Plant. р. 403) maxime sold inflorescentiáà masculá subcorymbosá ab Elatostem- 
mate Forst. (Char. Gen. Plant. p. 105. tab. 53) differre et Sciophilam Салто. 
1. c. р. 493. plane eandem esse. Vaniera Lovr. Flor. Cochinch. ed. Win. p. 690 
neque ad hoc Genus, neque ad Z/atostemma Fonsr. referendum. 
(1) Вомрнтоз quoque noster Herb. Amb. III. p. 132 et p. 141, Balianos de ejusmodi floribus multa narrare refert, que 
in his arboribus sacris crescentes inventori divitias afferunt et propterea pretiosissimi unionis instar servantur. Cf. etiam 
quz de ей re memoravit Lovnzmo Flor, Cochinch. ed. WVilld. р. 818 in observatione. : 
