24 RUMPHIA. 
Wino. l. с. р. 470. — Spr. l. c. p. 119. — Ві. 1. с. р. 334. — Trichomanes solidum 
Fonsr. Prodr. n° 475. | 
77. Е FAMILIA LYCOPODIEARUM. 
33. Lycopodium Phlegmaria Linn. Spec. Plant. р. 1564. — Swartz Syn. Fil. p. 167. — 
Wi. Spec. Plant. V. 1. p. то. — Spr. Syst. Veg. IV. р. 12. — Bu. Enum. Plant. 
Jav. p. 261. — Tama povel-paatsja-maravara Внкко. Hort. Mal. ХІТ. р. 27. 
tab. 14. — Varietates sive subspecies huc pertinere videntur : г. L. mirabile УУпло. 
l. c. p. 11.— 2. L. australe ۷۷ пло. і. c. p. 11. — 3. L. longifolium буулат? L. c. p. 177. 
— Wn. .ا‎ c. p. 12. — 4. L. myrtifolium Forst. Prodr. по 485. — Swanrz l. c. 
р. 181 et p. 405. — Wii. l.c. p. 12. 
34. Lycopodium cernuum Linn. Flor. Zeyl. 387. — Ervsp. Spec. Plant. p. 1566. — SWARTZ 
1. c. p. 178. — W uz». L с. р. Зо. — Клозе. Enum. Fil. p. 15. — Spr. l. c. р. 15. 
(excl. Synon. L. curvati Swartz.) — Bu. l. с. р. 266. — Lycopodium Zeylanicum 
Burm. Mus. Zeyl. р. 144. tab. 66. (frons sterilis! ) — Bellan patsja Кнккр. 1. c. p. 73. 
tab. 39. (bona!) 
‚ Sed in hâc tanta varietate vegetabilium , arborem apud Batw-Tulies habitantium, quorum alia 
ramos ingenti copià degravant, alia hos longis sertis coronant, precipue silentio non omittendus est 
frutex ille robustus, que ante alia omnia foliorum florumque pulcritudine oculos oblectat. Est hic 
Fagrea auriculata Jack., cujus luxuriosa vegetatio in arbore tam vetusta et magná ex parte jam 
emortua eo videtur mirabilior, cum inter hujus ramos aridos et longissime expansos densam .ejus 
frondem conspicimus. Ut autem ubivis, sic maxime in hic arbore Summi Dei cernitur voluntas , qui 
ne illam quidem arborem, quz tot seculis hominum fuit superstes, ей lege immunem esse voluit, quà 
omnia paulatim exstinguuntur et nova semper in horum locum succedunt ! 
Jam vero non illum modo fruticem pulcerrimum, sed alias quoque species ad idem Genus pertinentes 
et plerasque novas accuratius spectabimus, utpote studio horti cultorum ус! inprimis dignas, ut in 
caldaria nostra recipiantur. Premittenda autem nonnulla videntur de affinitate naturali hujus Generis , 
quod V. Ш. Manrivs in opere splendidissimo , quod inscribitur Мора Genera et Species vol. IT. p. 91 
et p. 133 familie nove sue Potaliearwm annumeravit. Hec vero а Loganieis Вов. Brown precipue 
inequali numero segmentorum согоШе et staminum in illis calycis, preterea spermophoris centralibus 
quadrilobis, denique, ut existimat, radiculà embryi hilo obversà differre videtur. Talis autem in 
symmetriá florum deformitas licet in Potalid Avi. et Anthocleistá Arz. constans sit, in ۵ 
Tnuws. tamen nonnisi rarissime , et ішпе quoque casu obtinet, neque eam V. Ill. Warr. Flor. Ind. 
р. 36. preterquam in F. racemosd Jacx., et ipse nisi in F. morindefolid illi affini, unquam vidimus, 
ut adeo iste character non tanti'esse videatur. Neque pluris faciendus est ille; qui e spermophoris 
fructus est desumtus و‎ siquidem һас in perpaucis modo Fagreis centralia sint, et plerumque dissepi- 
mentis magis minusve manifesto incompletis et in binas laminas divergentes involutas divisis formentur, 
qua in quibusdam speciebus, veluti in F. топтоо, Е. peregriná , Е. speciosa , usque in axem 
оуаги excurrunt et inter se ita sunt appressa, ut ovarium sit pseudo-biloculare aut deinceps 
intumescentià pulposá ac conglutinatione spermophororum reverá bi-s. quadriloculare fiat, veluti in 
Е. obovatá , Е. auriculatá, cet. Que cum ita sint, facile quisque intelliget, familiam Potaliearum. 
Manr. non certis characteribus a Loganieis distingui, que familia ipsa hine ad Gentzaneas , hinc ad 
Apocyneas proxime accedens haud facile certis characteribus ab his discerni potest. Sane equidem 
nullos alios novi, quibus a Gen£raneis differat , preter corollam deciduam, stigma indivisum , fructum, 
ut plurimum, baccatum et petiolos in vaginas intrapetiolares connatos, quamquam in quibusdam 
Generibus illius quoque familia vaginarum earum petiolarium minus magisve manifesta adsunt vestigia. 
Sane omnes fere Gentianec sunt herbacez, foliis nervosis atque amaritudine insignes; at in multis 
lamen hi characteres ex vegetatione desumti non adsunt, quorum adeo pretium imminuitur. Quod 
ad amaritudinem , һес quoque compluribus Apocyneis, omnibus Strychneis, Asclepiaders, Spigeliaceis, 
Mi m et in his quibusdam Fagræis satis alto gradu propria, neque adeo solis Gentianeis pecu- 
laris est. 1 
