96 700 ۰ 
du Muséum d'histoire naturelle VI. p. 388 similiter magnam memorant affinitatem, que Fagree cum ۵ 
Үлхршл Flor. Lusit. tab. 1. fig. 8 intercedit, سب‎ planta multis rebus obscura ad Gentianeas, aut si semina revera sint 
paposa, ad Apocyneas videtur referenda. Ceterum perspicua est ejus affinitas cum quibusdam Gentianeis Novi orbis , 
veluti cum Lisiantho Brows., Tachiá Авт. aliisque : quam ob rem forte non alienum foret, Potalieas Tribum 
Gentianearum , neque vero peculiarem familiam existimare. | 
OBSERVATIO. 
Fagream Тнохв. atque, omnino Potalieas, quod ad characterem fructificationis , maxime stigmate indiviso a Gentianeis 
differre, supra jam docuimus. Quod si alabastra minus completa hujus Generis explorantur, in his quoque divisionem 
stigmatis , quamquam levius , indicatam esse perspicuum est; qui diversus florum in illo statu organismus ita fallere nos 
potest, ut vix eos ad idem Genus pertinere existimes. Шай in Picrophloeo Bydr. Flor.. Ned. Ind. р. 1019 sum expertus, 
cujus cum flores apertos non nactus essem , characterem ex alabastris expresseram , hiec eo minus non plane evoluta esse 
ratus, quod in iis antherc jam pollen emittere coepissent. Hoc autem statu stamina sunt brevissima, stylus brevis et 
crassus, in ‘stigma obtusum emarginatum aut brevissime bilobulatum continuatus. Postea demum , et vel peractà 
ғ, КЕГІ 
топе, fil t 
et stylus ipse longitudine insigniter crescunt, atque tum stigma quoque paulatim intumescit et 
fit capitato-peltatum , nullo amplius pristinæ divisionis apparente vestigio. 
SECTIO I. — Flores pl que speciosi, inibus e tubo parum exsertis. Embryi radicula hilo spermico obvia. 
1. FAGRAA AURICULATA. Тав. 72. 
F. foliis cuneato-oblongis acutis venosis, petiolis basi biauriculatis, floribus terminalibus 
subternis Jack in Mal. Misc. II. n° 7. р. 82. — Warr. in Roxs. Flor. Ind. II. р. 34. 
— Br. Вудг. Flor. Ned. Ind. p. тозо. — Waru. Plant. Asiat. rar. III. p. 16. tab. 220 
(ramus fructifer). ' : i 
Willughbeia auriculata Вън. Syst. Veg. cur. post. p. 71. 
Valli-Modagam Rusev. Hort. Mal. УП. p. 89. tab. 47 (statu sterili, sed ita ut vix agnosci queat). 
Навит. Speciosissimus hic frutex quam latissime per Archipelagum Malaicum videtur dispersus, siquidem eum Внкков in 
ога Malabariæ circa Parakaro, Mangatti aliisque locis crescere auctor est : Jack autem in Sumatra in Provincia Benkolen 
ad Tappanuly, У/лилан in Singapur aliisque insulis vicinis reperiri referunt, et ipse eum, quamquam raro, in: 
occidentalibus Javæ partibus indagavi. Inter alia eum prope Buitenzorg in Ficu altissima, quæ est ad Batu-tulies , 
pseudo-parasitice inhærentem vidi, in quå semper floribus ingentibus, quibus fere nullos magnificentiores Flora 
Indica ostentat, ornatus puleerrimum spectaculum præbet. Idcirco, et quum nulla adhuc sit plantæ florentis imago , 
hanc in nostro libro exprimere non alienum putavi. Denique notandum , me satis felici successu hunc fruticem ex Java 
in caldaria Horti Botanici Lugduno-Batavi importasse, in quibus tamen paucos tantum annos viguit. 
Descr. Frutez brachiato-ramosus و‎ ad altitudinem 15 pedum et amplius crescens, glaberrimus. Rami 
divaricati, pollicem crassi, continui, ex tereti quadrilaterati, viriduli, inanes, lapsu foliorum 
cicatrisati. Folia apices ramorum versus approximata, decussata, breviter petiolata , 8-14 poll. 
longa, ultra medium fere 3-4 poll. lata, patentissima et apice suo заре falcato-recurva, oblonga aut 
cuneato-oblonga , interdum inequilatera, acuta, basi decurrentia , integerrima , substantia crasse 
coriacee, supra saturate viridia و‎ nitida, venis arcuatis remotis. tenuibus distincta , in pagina 
dorsali olivacea ibique costa latá argute prominente et venis magis distinctis. Petiolz $ -fere 1 poll. 
longi, crassitudine calamum scriptorium fere equantes , compresso-teretes و‎ decurrenti-marginati , 
ima parte ad basin ligule brevis instar elargatam triangulatam obtusam aut retusam circa caulem 
connatam duabus auriculis lateralibus reflexis semilunaribus supra convexis infra concavis crassis 
foliaceis prediti. Pedunculi terminales , vulgo terni , rarius solitarii (auctore Jack raro quinque) 
2 
arrecti, 1-14 poll. longi, crassi, 
teretiusculi , sed lined prominenti e dorso bractearum decurrente 
obsolete marginati, uniflori. Ввадстеж in pedunculis bilateralibus tantum due, opposite, in axi 
ramorum continuis (s. in pedunculis centralibus) autem quatuor serie duplici alternanti disposite , 
