торына — 41 
2. LICUALA HORRIDA. Tis. 89. Fic. 1. 
L. petiolis ex toto spinosis, frondium segmentis r1-15 apice grosse dentatis, intermedio 
reliquis subzquali. 
Licuala ramosa Var. В. Bu. in Зенит. Syst. Veg. VII. II. p. 1303. 
Hanrr, In oceidentalibus Java Provinciis ad radices montium ignivomorum altissimorum, a montanis item /7"iru nominata. 
А. L. spinosá Wunne (L. ramosá Вг.), cui eam primo tanquam Varietatem adjungere volebam , procul dubio diversa 
est humilitate omnium vegetationis partium frondibusque in pauciora segmenta sectis, que minus elongata sunt , 
intermedio , non ut in illà specie , reliquis latiore sed subzequali. Cum eam non nisi sterilem viderim, pauca tantum 
de hac Palma ехірай, 2. pumila simillima, in medium proferam. 
۰ 
Descr. Caudex subnullus. Frondium petioli bipedales, facie interna maxima ех parte plani, basin 
versus сопсауі, dorso rotundato-gibberi , marginibus acutis per totam longitudinem spinis rigidis 
magis minusve inclinatis inequilongis acutis, in parte infimá crassiori petioli validioribus armati, 
glabri, viriduli, summo apice facie interná, ut in aliis speciebus, ligula crassa cristaformi 
instructo nervisque frondium flabellato-complicatarum furfure pallide ochraceo utrinque obsessis. 
Segmenta 10-12 ۰ longa, latitudine subinzqualia, pleraque 14 poll. , nonnulla 2 poll., hoc 
illud extimorum subinde vix pollicem lata, lineari-cuneiformia , chartaceo-subcoriacea , glabra, 
plicato-nervosa et apice truncato secundum numerum plicarum dentibus vulgo quatuor, quedam 
interiorum quinque , hoc illud extimorum subinde tribus, intermedium vero septem aut novem 
(in hoc minoribus) lato-ovatis, obtusis, mucronulo interjectis , quorum laterales sunt dimidiati , 
ceteri magis minusve profunde emarginati , extimorum vero segmentorum maxime 10 ۰+ 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 89. Fie. 1. Frons Licuale horride , segmentis lateralibus utrinque abscissis, magn. nat. 
۱ 
з. ЫСОАГА воирни. Tas. 89. Fic. 2. 
L. petiolis inferne spinosis, frondium segmentis ( cuneiformibus) 12-15 apice grosse 
dentatis, intermedio latissimo, spadice simpliciter ramoso petiolos adquante, fructibus 
ellipsoideis. 
Licuala spinosa By. in Зенит. Syst. Veg. VII. IT. р. 1301 aliorumque auctorum , quátenus plantam 
a مسعسظ‎ depictam hoc nomine insigniunt; sic v. c. descriptio Poret: Enc. meth. Suppl. TIT. 
р. 430 omnino ad hanc speciem, non autem ай Г. spinosam pertinet з €t fructus etiam in د6‎ 
de Fruct. IT. p. 268. tab. 139. ad hanc plantam Moluccanam videtur referenda. 
Corypha Licuala Lan. Enc. bot. II. p. 131. 
Licuala Коши. Herb. Amb. I. p. 44. tab. 9. — Новтт. Nat. Hist. IT. 1. p. 279. 
Harrr, In Celebes её Виго, nomine Koal nota, auctore Вонриго hec Palma etiam іп ога orientali ‘insulee Borneo, atque in 
Java et Madura invenitur, quod certe addubitandum videtur. Вомрни citatum a compluribus adhuc auctoribus , quibus 
et ipse assentiebar, ad L; spinosam Worus fuerat relatum , sed ab hac tanquam species peculiaris et maxime distincta 
secernenda est. Jam ipse Wurms , V. Nob., hujus Generis auctor, in fine commentationis de Licualá spinosé in Act. Soc. 
Batav. II. ed. ай. p. 288. characteres prodidit, quibus utraque species distinguitur, scilicet, quod planta Кон- 
purana petiolis inferne tantum spinosis magisque elongatis, spadieibus autem brevioribus , quam Z. spinosa, gaudet 
et forma fructuum in utraque planta satis diversa videtur. Figure Herbarii Amboinensis , nimium quantum magni- 
tudine reducte, hec diversarum specierum inter se commutatio tribuenda est , itaque non inutile putavi, partem 
superiorem duorum segmentorum extimorum frondis in Tab. 89. fig. 2. naturali magnitudine delineandam curare , 
п. 11 ы 
