68 RUMPHIA. 
nimium diffusam ac tediosam judicat, sieut alii quoque auctores , non vidit , Caput illud, quod « Pinanga Areca » inscri- 
bitur, non de unà tantum Specie agere , cum Vir immortalis eodem quidem Capite sæpissime complures plantas nimium 
inter se affines conjungat, sed ita tamen, ut deinceps de singulis, sive peculiaris sit Species, sive Varietas tantum, sigillatim 
agat. Ita quoque hoc quinto Capite de Arecis domesticis, quarum tres Species statuit, preter Varietates aliquot illis acce- 
dentes. Ex his autem altera tantum Species, scilicet Pinang Рийе, i. e. Areca alba, in Herb. Amb. I. tab. 4 depicta est et 
ab Нооттоум 2. c. tab. 4. fig. 1. A repetita. Нес, cujus fructus optimi sunt, іп Moluccis atque omnino in insulis Archipelagi 
Indici orientem versus sitis creberrime reperitur, unde, ut diserte ait Вомригоз, in occidentales Asi:e partes et in Jayam 
ipsam transportata fuit. In Javà, si quasdam ejus Varietates addis, nominibus Pinang, Lunglung s. Pinang Lulung, Pinang 
angie vel Pinang Boubou insignitur, іп occidentalibus autem ejusdem insuke regionibus nominibus Pinang Sinagar 
s. Pinang Tsienaga, et quamvis Arece Catechu ۰ propria habitu simillima, ab hae tamen, ut jam a Йимршо notatum 
est, caudice minus elato, quippe qui fere ad altitudinem 30 tantum pedum succrescit et annulis minus distantibus distinctus 
est, frondibus minus obscure viridibus, presertim autem fructibus majoribus ovoideis apice obtusatis v. depresso-umbili- 
catis, non sicut in genuinà Arecd Catechu umbonatis, qui diu albido-virentes tandem in colorem citrinum transeunt, satis 
differre videtur. Itaque et indigenze eam ab hae diversam putant, et V. Cl. Хокозия in Catalogo plantarum Javanarum 
tanquam. peculiarem Speciem (nomine Arecam albam) distinxit; cui lubens ego assentior, simul existimans, fecundatione 
cum Arect Catechu complures enatas esse ZZybridarum formas; quæ aliis alise. rebus huie vel illi similiores, utriusque 
imaginem conjunctam repræsentant. Quandoquidem autem ad hanc opinionem illustrandam diligentiori opus est investi- 
qu 
gatione, satius esse duxi, hane Arecam albam, ex orientalibus Indie regionibus oriundam, tanquam Varietatem тесе 
Catechu adjungere, һас in re V. Cl. бтвккк in Linn. Prol. in Ord. Nat. Pl. p. 73. secutus. Fructus magnitudine naturali 
in tab. 102. В. depictus est, ut et sectio ejus longitudinalis; alite autem Varietates in tab. 108. Fig. 2. Ex his 4 терга- 
sentat fructum Varietatis in Java Pinang Susu dictas, quod Arecam lacteam significat, cujus usus est exiguus : В, cujus С 
sectio longitudinalis est, Sundis sive monticolis Javæ occidentalis Pinang Betoul, i. е. Areca propria, dicitur, cujus fructus 
inter alios est usitatissimus. Integumenta floralia appressa in his fructibus Pinang Betoul sunt sordide olivacea, margine 
membranaceo fusco-sphacelata : epicarpium basin versus citrinum mixturA virescente, superne ex aurantiaco in auri- 
pigmentum transiens , hic illie maculis irregularibus sanguinolentis. D est fructus persectus, qui illic Pinang Piit vocatur, 
identidem usitatissimus. Umbone suo a precedenti differt, quo contra, ut et colore ac minori magnitudine, cum 6ء‎ 
Catechu satis convenit, unde vix tanquam Varietas secernenda videtur. Нес autem, nempe Areca Catechu, solis fere 
occidentalibus Indi: partibus propria est. Eadem est Pinanga nigra s. Pinang itam Rowen nostri, fructibus minoribus , 
-quam Areca alba, elongatis ac glandiformibus, quamquam et in hac fructuum forma non semper constat , statu immaturo 
- obscure virentibus, maturo magis fusco-rubentibus, quorum nuclei universe sapore acriori et amariori gaudent et crebrius 
inter hos reperiuntur, qui ob narcoticam virtutem Pinang mabok (i. e. qui inebriant) vocantur. Quemadmodum jam retuli, 
-caudex ejus est gracilior, internodia magis elongata, frondes colore fusciore. In sequenti descriptione diligentius eam 
spectabimus, quo pertinet Analysis organorum fructificationis in tab. nostra 102, 4. Fieri autem potest, ut citatum Flore 
Cochinchinensis, quo loco figura a Вомршо proposita dicitur optima, potius*ad Var. albam, de quà diximus, quam ad 
A. Catechu propriam. referenda sit, que forte et numero staminum in flore masculo inter se diverse sunt. Animadver- 
tendum enim, flores masculos, auctore Louremo, esse enneandrios, cum in A. Catechu semper sint hexandrii. An vero 
Топцето, quod equidem suspicor, pistillum imperfectum trifidum in centro florum masculorum stamina esse putasset? 
Вонршов etiam novem memorat filamenta alba, quorum tria ceteris sunt longiora. Denique tertia Species, magis etiam 
et jam ipsis fructibus ab 4. Catechu diversa, est Calappa Pinang, јат a Vatentyn Beschr. Amb. III. p. 185, sed copiosius 
a Rumrmo 1. c. p. 28 memorata, Malaice Pinang Calappa, Hova-Niwel in Amboina, ubi rarior est, frequentior in Celebes 
circa Macassar, que magis ad medicos usus, quam ad domesticos adhibetur. In Tab. 100. fig. 2. a. b. c. fructus ejus, jam 
inceptà germinatione, magnitudine naturali depictus est, eujus forma, ob lesum pericarpium ejus exempli, quod ex 
Celebes allatum habemus, non recte distingui potest. Optime cum eo congruunt дое Roms annotavit , nisi quod nucleus , 
nostri utraque extremitate rotundatus est. Hic forma ellipsoideo-globosá , durissimus, fragilis, subcorneus, fissuris angustis 
processibus teste obvestitis centrum versus alte immersis, loculamento irregulari, primo, ut videtur, clauso, deinde cum 
loculamento parvulo in basi albuminis posito , quod embryon includit , conjuncto, cujus apicem clavato-adauctum recipit : 
cavitatem putaminis durissimi lignosi fere tertiam partem lines crassi, cui testà fuscà membranacea arctissime adh:eret , 
accurate replet. Extus autem putamen est fibrosum, sive malis, fibris longitudinalibus satis firmis complanatis subramosis 
albicantibus utràque extremitate in mucronem crassum constrictis obtegitur. Вомрито auctore, fructus est magnitudine 
ovi anserini vel paulo minor, maturus extus, plane ruber, striis cinereis, epicarpio tenui, quod facile diffringitur.: sub 
hoe textura fibrosa latet ex crassis ac firmis fibris composita. Nux interior (seu potius nucleus) dura est , ejusdem ae præ- 
cedens substantie, multo tamen major, ad extremum apiculata, ceterum ellipsoidea. Fructus, ut Coci nucifere, cui hec 
Palma magis quam reliquie Arece Species habitu similis esse fertur, inter frondes provenire dicuntur. 
Descr. Palma formosa et simul elegantissima , in summo caudice و‎ 40-50 pedes elato, comam densam , 
sed minus amplam expandens. Caudew rectus, strictus, æquatus, cylindricus, ambitu sesqui- 
pedali aut paulo majori , ima basi prope radicem fibris innumeris teretibus extus fuscis intus albis 
dense intricatis compositam nonnihil dilatatus, totå longitudine annulis parum prominentibus 
inferne remotioribus ac fere xquidistantibus superficialibus a delapsis frondium vaginis oriundis 
notatus, pallide cinereus, apicem versus sordide virens, ligno albo duro fibroso longitudine facile 
fissili ac medullà copiosà molli albicanti fibris pertextà conformatus. Z'rondes omnes terminales , 
pauce, fere septem aut novem, erecto-patule , arcuate, brevissime petiolate, basi 25-3 ped. 
