PINANGA. : і 77 
dentatum connata. Ovarium globoso- у. turbinato-ovoideum, in fundo uniloculatum, loculo per 
ovulum anatropum extremitate inferiori aliquantum excentricum , cujus stoma juxta nbn est 
positum, impletum, apice aut stylo nullo, aut in brevem et crassum continuatum. Stigmata 3, crassa, 
 conniventia v. discoideo-conjuncta, papillosa. Bacc forma ovoideo- -еШриса aut elongato-ellipsoideá و‎ 
carnose, intus fibrose, monosperme, endocarpio tenui crustaceo vel sepissime membranaceo cum testa 
connato. Semen inversum, extremitate superiori rotundata chalazá s. tuberculo chalazoideo, statu 
plerumque parum evoluto , notatum , inferiori recte- v. oblique-truncatum, sive potius cavitate ace- 
tabuliformi exseulptum , cujus in centro papilla embryitega conspicua est. Albumen durum , subcor- 
neum, ruminatum. Embryon parvum, subconoideum, in basi axile v. extraaxile, rectum v. obliquum. 
Үквет. Palme Asie tropicæ vicinarumque insularum vulgares , plerumque humiles, in sylvis udis 915регза. Caudex arun- 
dinaceus, gracilis, strictus v. leviter inclinatus, cylindricus, annulatus, Jeeviusculus, inermis, ligno fibroso in centro 
plerumque inani. Frondes terminales, pinnatisecte, rarius fissæ, petiolorum parte basilari cylindrica longe vaginante, 
in rhachide plerumque furfuracese ; segmentis plicato-nervosis, lateralibus inferioribus swpius acuminatis rarissime 
dentatis vel erosis, summis apice preemorso-dentatis aut fissis. Spadices infra frondes caudici enati, solitarii, binis 
spathis basilaribus completis ancipitibus, aut modo exteriori completa, interiori rudimentarià , НО vel 
coriaceis, cito deciduis cincti, in paucos multosve ramos distichos v. vagos, ан, carnosis, rigidos, ad 
exortum rhachidis squamulà cinctos eique continuos divisi, rarissime simplici lis femineis ad latus 
floribus binis masculis consociatis, aut distichi, aut undique foveolati. Flores masculi albidi vel straminei, femineis 
majores. Fructus mediocres vel parvuli, ex olivaceo purpurei. 
OBSERVATIO. 
Nullum profecto dubium est, quin huic Generi, Asiå (горюй ac præsertim Archipelago Indico diligentius investigato و‎ 
magna Specierum fieret accessio. An quædam Palme Insulæ Borbonicæ ас Madagascariæ, nomine Arecee descriptze, veluti 
A. rubra, A. alba et A. crinita Bory nz Sr. -Vinc., eodem sint referendæ, accurata earum comparatio ostendet. Шиа quidem 
constat, nonnullas ex his, vel, nisi fallor, omnes, ob similem florum dispositionem a veris Ærecis esse sejungendas , 
qu tamen et vegetatione magis procera, et præsertim ob folia calycina florum masculorum imbricata ad Genus E: uterpen 
accedere videntur. Ipsà hac florum secundum totam longitudinem ramorum spadicis dispositione primo statim aspectu 
Genus nostrum Pinanga ab Arecå Linn. dignoscitur, a quo Genere porro ovario uniovulato ac stigmatibus crassis 
plerumque discoideo-connatis distinguitur. 
Secundum florum masculorum structuram varie Species i in quidam Subgenera dividi possunt, neque tamen id facere 
ausus sum, cum plerarumque tantum fructus ac frondes mihi innotuerint. Ad primum ille referendo forent, quarum 
stamina, numero exiguo, circum pistilli rudimentum filamenta superne distincta complanata exhibent, id quod v. c. in 
P. Nengá usu venit; ad alterum, quarum flores masculi nullo pistillo rudimentario sunt instructi, staminibus creberrimis, 
filamentis brevissimis fundo carnosulo corolli exsertis, quod in P. coronatá, P. (sylvestri) Javaná, P. (sylvestri) Cochinchi- 
. mensi, P. Dicksonii (Areca Dicksonii Кохв.), P. gracili (Areca gracili Кохв.) aliisque conspicitur. 
Areca oryzeformis бжатх. Carpol. Г. p. 20. tab’? . identidem ad hoc Genus referenda est, quc stylo persistenti ab omnibus 
Javanicis nostris videtur diversa. At Pinange sylvestri oryzc formi Herb. Amb. Г. p. 40. tab. 5. fig. 2., quam laudat, nihil 
cum eû est commune, quz potius, si ex descriptione frondium ас prasertim spadicum fasciculato-ramosorum judices, ad 
Genus nostrum Kentiam videtur referenda. 
- E Speciebus Arece, quas tertio Volumine Flore Indice descripsit Ңохвиввн V. Il., ad Genus hoc novum nostrum 
referend sunt 4. Dicksonii, A. gracilis et A. disticha, quarum postrema cum P. bifidá congruere videtur, aut certe ei 
intime affinis est. — Ex iis, quas іп splendidissimo de Palmis opere descripsit Martius V. Ill., has tantum sine dubio ei 
Species accensere possum : 4. pumilam, etiam nomine 4. елде Br. inter Arecas minus notas relatas, 4. coronatam Br., 
et, ut videtur quidem, 4. vestiariam Giseke s. Pinangam Saleyt Runen. Herb. Amb. I. p. М. Hee etiam іп insulis 
Philippinis reperiri videtur, siquidem Самыло Descr. Luzon. in Ras, Hist. pl. 111. in Append. p. А5 et 46 Palmam Salay 
commemorat, cujus fibræ complures prestant utilitates. Inter Specio a nobis descriptas hæc maxime P. (sylvestri) Javanæ 
videtur esse affinis. 
PINANGA. NENGA. Tas. 107. 
P. caudice mediocri; frondibus inæqualiter pinnatisectis; rhachide glabrå; segmentis 
(utroqué latere crebris) angusto-linearibus acuminatissimis, superioribus præmorsis 
fissis; spadice nutante subquadrifido; calycum foliolis masculorum hexandrorum subu- 
latis petala duplo superantibus; fructibus ellipsoideis obtuse mucronatis lævibus. 
20 
п. ч 4 
