кой "Аа М 
ONCOSPERMA. 97 
aculeis horrentibus, pinnatisectis ; segmentis linearibus acuminatis pectinato-dependen- 
tibus; spadicibus infra frondes solitariis, spathis coriaceis deciduis aut uno alterove 
subinde diu persistente, inferne duplicato, superne simpliciter ramosis; ramulis fasti- 
giatis, pendulis, in scrobiculis flore unico femineo minori ac binis masculis lateralibus 
obsessis; fructibus globosis, atro-purpureis, cicatrice stigmatum excentricá in putamine 
crustaceo (haud fibroso!), quod nucleum, in excavatione ventrali funiculum umbilicalem 
placentiformem incrassatum excipientem , includit. 
OBSERVATIO. 
Palmam hanc pulcerrimam olim E wterpen Gant. esse putabam, a quà tamen laciniis calycis florum masculorum non 
imbricatis, staminibus distinctis ac prosertim fabricà fructus recedit. Etenim in Euterpe, ut in Arecå, Pinangé aliisque 
Generibus affinibus, Pericarpium est manifesto fibrosum, in hoc autem pulposum, fibris tantum raris endocarpio crustaceo 
aceretis immistum. Diversum illum characterem jam animadverterat divus Jack in Mal. Miscell. › qui primus ejus, nomine 
{гесе tigillarie, fecit mentionem. « Нес, » inquit, «ар (тес vulgari differt et florum dispositione, et quod nucem integu- 
» mento pulposo, non autem fibroso, habet contentam. » — Huc pertinent quae Manrres V, Cl. vere anni 1836 de hac Palma 
Indica ad me scripsit : « Inprimis autem tuam de hic Palma sententiam , quod ad Genus ejus, scire velim. In flore nullum 
» peculiare invenio discrimen, quo ab Euterpe jam а me depicta recedat, quamquam in Euterpe Marr. desunt stamina 
» abortiva in flore femineo; sed in fructu ingens est discrimen. Ovulum utriusque lateraliter est aceretum, itaque Embryon 
» non istam adhzsionem parietinam , sed ipsum fructus fundum spectat. Ab hoc puncto sursum usque ad punctum adhæ- 
» sionis seminis excurrit sulcus concavus ac corpore peculiari spongioso repletus. Hoc autem (an funiculus umbilicalis? ) 
» externe scutello simile est atque operculi instar putamini chartaceo aptatum incumbit. Illo igitur charactere, perinde 
» atque habitu aculeato, hac Species ab Euterpe differre videtur. Ceterum Species aculeatze ех Mauritius, veluti Areca rubra 
» hort. non huc, sed ad Arecam referenda sunt (1).» 
1. ONCOSPERMA FILAMENTOSA. Tan. 82 вт Tan. 108. 
Euterpe (?) filamentosa Въ. in litt. ad. У. Съ. Martius. 
Areca Nibung Marr. Gen. et Sp. Palm. р. 173. 4. Tab. 150 et Tab. 155. fig. 4-5. 
Areca spinosa Van Hass. М. 5. 
Areca tigillaria W. Jack in Mal. Miscell. et in Hooker Compan. Г. p. 256. 
Nibong s. Nibung Malaiorum. 
Hazır. Abundans prope litora in paludosis Sumatra vicinarumque insularum, item in Borneo et Java, presertim in orà 
australi, rarissima vero in boreali. In regionibus humilibus ore Borneénsis caudices vicem prestant postium aut 
fulerorum casarum, quæ illic crebro in fluminibus edificantur ; frondibus autem tecta sternuntur atque ex iis tegetes 
fiunt septis idonei. Notandum autem, indigenas et alias quasdam Palmas, in his complures Caryotas, eodem nomine 
vernaculo solere appellare. 
Descr. Palma elegans, gregaria, stolonifera, quum заре plures simul caudices 50-40 pedes alti 
ex еддеш radice fibris funiformibus dense intricatis nigricantibus conflatà oriantur. Caudex 
erectus, gracilis, Алес Catechu vulgo crassior, annulis a lapsu frondium impressus, superne 
duos ad tres pollices, inferne pedem usque distantibus, dorso pollicem; VOU quatüór fere 
lineas latis, fuscis, — ad internodia inferiora griseo-fuscescentia aculeis elongatis sparsis , ad 
superiora tomento ochraceo tenero floccoso obducta, erébrioribus-aculéis per series dispositis 
armatus. Acule? 1-25 poll. longi, subhorizontales, recti, compressi , subulati; e basi cras- 
siore orti, intus plani, dorso convexi, flexiles, cornei, atri, nitidi, ad internodia novella 
(1) Huic equidem opinioni, quasi ille Species ad Атесат Linn. referendo forent, assentiri nequeo. Sunt sane е Genero primum a ۳ ا‎ 
constituto Euterpe (cujus quidem Synonyma relata admodum obscura sunt) — Palme precipue in insulis Mascarenis vigentes, а quibus Euterpe 
Novi Orbis a V. Ш. Manrivs descripto nonnisi levioribus characteribus vix Genere differre videntur. В 
2 
11۰ 
