410 RUMPHIA. 
falsus quidam pudor prohibet, quo minus errores a se armenia bos шш ut uS corrigi Ron 
At quotusquisque est botanicorum , qui, compluribus novis plantis in dign editis, non deinde ubi 
multa, que non satis perspexerat , melius cognoverit, fateatur, in determinandis vegetabilibus , que 
descripserit, nominibusque iis exinde imponendis non semel se peccasse per Non solum alienos, sed 
suos etiam hac in re errores ingenue prodere, cujusvis est scriptoris botanici 8 quod nisi fiat, et nomina 
ipsa in dies magis confundantur et obscurentur , et studium vegetabilium ingenti difficultate laboret, 
necesse est. Errorem hujusmodi, a nobis commissum, hoc Capite in lucem proferre et critice exponere 
lubet. Agitur autem de novo Genere Oranid a nobis constituto, quod scilicet nomen jam anno 1824 
Palme Javanz inditum fuerat, quam, ut novam Caryote Speciem, horto botanico Bogoriensi jam 
ante intulerat Rriwwanpr V. Cl. Novum illud nomen non ignorabat Hortulanus 7۰۶ : curaveram 
enim ante reditum in Eüropam , ut omnes planta , диге in horto botanico recepte essent, certis titulis 
instruerentur. Ecce autem in Catalogo ejus manu scripto, quem post profectionem meam confectum 
ob oculos habeo, nomen Oraniam in Blumeam immutatum, illud autem Palme anno 1828 іп ога 
maritima Guinee Nove explorate et ab аПега ША plane diverse impositum video. Hane autem 
utriusque Palme diversitatem genericam suspicari nondum poteram, cum relationem ejus itineris in 
Guineam Novam, in quà etiam de hac Palma sermo est, acciperem et in quibusdam diariis literariis , 
publici juris facerem. Enimvero de ана quádam Specie Oraniw mex, quam probe novisset, agi, credere 
par erat, atque in eundem adeo errorem incidit Мавтшв V. Ш., quocum post reditum ex India 
siccata specimina plante Javane nostre communicaveram. Quum vero uni tantummodo e duobus 
illis Generibus nomen OranZam servari necesse sit, quæri possit, utra determinatio antiquior habenda 
et in posterum servanda sit? — Licet autem nostra denominatio , utpote jam in horto botanico publico 
recepta, antiquior ex duabus et ob eam rem tuenda videatur, hoc tamen jus, non nisi charactere 
generico prius edito, aut saltem brevi descriptione indicato, vindicari potest: simplicis enim nominum 
enumerationis , nullà rei, quo pertinent, characteris significatione addita, haudquaquam ratio habenda 
est. At Oraniæ illius, quam ita nominaverat divus Zirrruvs, nihil adhuc ‚ quod ad indagandum ejus 
characterem ducere posset, innotuerat; nostri autem ejusdem nominis Generis, ex iis qua ad 
Marrus V. Cl. scripseramus, anno 1857 characterem exposuerat Srernanus Емомснек in preclaro opere, 
quod Genera Plantarum inscribitur : itaque eo magis inducebamur, ut nomen a лерелоз inditum in 
Arausiacam mutaremus. Hujus enim eadem est significatio et preterea melior derivatio, quando- 
quidem illud oppidum , unde principes Arausiaci nomen gentile duxerunt , Latinis ita dicitur. Itaque 
omnino proprium nobis videbatur, quo memoria illustraretur gentis augustissime , cujus omnes fere 
principes de artibus atque disciplinis optime sunt meriti : in quibus immortalem illum Academic 
Lugduno-Batave conditorem , Guilelmum I, et fortissimum filium Mauritium, qui mathematicas 
disciplinas egregio successu excoluit, memorare sufficiat. Nostra autem Orania javana memoria Regis 
Augustissimi Guilielmi I erat dicata , cujus primum auspiciis colonia in India orientali site accuratius 
ad naturalem earum historiam cognoscendam explorari cceperunt. Hine igitur, et quod figure ad 
Rumphiam illustrandam jam aliquot ante annis parat fuerant, factum est, ut Tab. 85 nomine 
Oranie regalis, Tab. 122 vero Arausiacee excelso sit inscripta, que tamen nomina, nisi constituta 
Philosophie botanice elementa plane negligas, servari nequeunt. Nam explorato specimine siccato 
Palme in opere Кохвован Plants of the Coast of Coromandel Tom. III pag. 91 descripte et in Tab. 995 
illustrate, nuperrime nobis persuasum est, nostram quoque Oranéam procul dubio eodem pertinere, 
scilicet ad Genus Wallichiam, quod, quamquam character’ ejus ih opere modo laudato vitiose 
admodum referatur, Generi cognomini Viri Ш. De Сахрош ex familià Byffneriacearum idcirco tamen 
jam praferendum est, quod denominatio Wallichie in opere Roxburghiano jam ab anno 1819 inde 
repetenda est. Complura vero’ Genera; Viro celeberrimo Матнамів, Warion, summo horti botanici, 
qui Calcuttæ est , profecto , dedicata , recentiori etiam ætate sunt descripta, veluti Wallichia Remwanvr 
in Catalogo nostro Horti Bogoriensis anni 1825, et altera, quam Dz Слкоошл in Mémoires du Mus. 
d'iistoirenat. Tom. X. p.104, qui liber eodem anno editus est, descripsit. Itaque prorsus non intelligimus, 
cur multi scriptores Wallichiam а V. Ш. De Canvoute nominatam servari velint, cum semel constet, hoc 
nomen jam antea uni alterive Generi, reverá adhuc incognito, fuisse inditum. In his Силин V. Cl. in 
Dictionnaire Class. d’hist. nat., tom. XVI. р. 650 redarguit Sprencer , quod Ше in Syst. Veg. ۰ 
P. 15. т 1548 illud Palmarum Genus e Plantis Coromandelie vindicaverit et Wallichice Dx. Сахр. 
aliud nomen imposuerit, ita dicens : « Faciles ad intelligendum sunt sequele , que ех tam miserá 
» ratione nascerentur, si botanici eorum, qui tot inutiles nominum mutationes inducunt, lubidini 
» cederent. » — At hic in re quidem ejusmodi reprehensione: non SPRENGEL , sed multo magis ii digni 
