ORANIA. 115 
Шш Idem, infra visus. 12. Foliola ejusdem calycina, — 13. Pistillum. — 14. Sectio ejusdem horizonitalis. = 
Pistillum sectione verticali. — 16. Ramus spadicis cum fructibus nondum plane maturis, magn. nat. — 18, Idem, 
magn, auct. ас resupinatus. — 19. Superior pericarpii extremitas a duobus seminibus, que fructu continentur, 
abscissa, magn. nat. — 90. Duo semina, dissepimento membranaceo sejuncta, pericarpio plane nudata, magn. nat. — 
21. Semen a latere ventrali, magn. nat. — 99, Semen verticaliter persectum, magn. nat. — 28. Embryon, magn. auct. 
Тав. 25 7F'allichia Oranii dextra in prima tabula, ex imagine а pictore Paven facta, Animadvertendum autem, complures - 
caudices ex eodem rhizomate pullulare solere 1 ; 
ORANIA zmr. 
CHARACTER ESSENTIALIS. 
Flores monoici, in eodem spadice fasciculato-ramosissimo › Spathis nonnullis basila- 
ribus cincto, in scrobiculis sessiles , ebracteati, feminei inter masculos dispersi. . Masc. 
Calyx obsoletus. Corolla tripetala; petalis prefloratione valvatis. Stamina 3; filamenta 
brevia, ima connata; antherc lineares. Pistillirudimentum nullum. Fem. Calyx triphyllus; 
foliolis margine subimbricatis. Corolla profunde tripartita, przefloratione valvatá. Stami- 
num rudimenta nulla. Ovarium. triloculare, loculis duobus vulgo aborientibus; ovula 
basi affixa. Stigmata 3, sessilia, conniventia. Bacca plerumque unica maturescens, fibrosa, 
monosperma. Albumen æquabile, intus cavum. Embryon verticale, subobliquum. — 
Palma aspectu formosissima; caudice elato , annulato, inermi; frondibus terminalibus у 
pinnatisectis; segmentis lineari-lanceolatis, reduplicatis, apice oblique przemorsis; spadi- 
cibus inter frondium bases propullulantibus, fastigiato-ramosissimis, pendulis, ad basin: 
spathis aliquot magnitudine inzquali stipatis; baccis majusculis, globosis, aurantiacis. 
z 
OBSERVATIO. 
Quandoquidem persuasum mihi est , Oraniam meam reverå non differre а Vallichid Roxs., quod Genus , longe prius 
editum, quamvis pessime descriptum, tamen ut legibus prioritatis obsequamur, restitui meretur, eandem ob causam 
ceteris praeferendum videtur nomen, quod divus Zrerzuvs in honorem Соплвгмг I, Nederlandic: Regem, Palme huic speciosis- 
sime indidit. Et sane quo potius nomine appelletur, quam ejus Regis, cujus auspiciis cum eterna regni gloria colonize 
паса nostrae ad promovendas disciplinas, in primis eas, иге ad nature studium pertinent, investigate fuere? Ut autem 
mutarem sententiam, accuratior fecit revisio eorum, que de Palmis Indic Orientalis scripseram, diu postquam Tabule 
huic libro additæ jam confecte fuerant. Itaque quod in Zab. 88 et 95 invenitur nomen Orania regalis in ZZallichiam 
Oranii est mutandum, ac similiter in Tab. 119 et 122 pro Arausiacd excelsá legendum Orania regalis Zippelit nostri. 
Hujus autem nonnisi fructus in spiritu vini servatos habet Herbarium nostrum, itaque et characteres supra memoratos, et 
descriptionem mox sequentem partim ex brevissima Zrerzur annotatione, partim fide imaginis a pictore Latour ex vivo 
expresse prodidi. Quocirca fieri potest , ut character genericus, presertim quod ad spathas et distributionem florum, 
deinde accuratius sit investigandus. Ceterum hocce Genus structurá Fructus a reliquis Palmis Indie Orientalis satis 
distinguitur. 
1. ORANIA REGALIS тав. 119 вт 122. (nomine ARAUSIAGH EXCELSJE). 
Zier. in literis ad me missis Cf. Algemeene Konst- еп Letter-bode 1829 JV. 19. p. 294. — Férussac 
Bull. sc. nat. XVIII. р. 99. — Regensh. bot. Zeit. 1829. р. 285. — Bydr. tot de nat. Wetensch. 
V. p. 177. 
Arausiaca excelsa cf. Prefatio Vol. II Rumph. et Tabule supra laudate. 
Hasır. In sinu Tritonio pagi Lobo in ora occidentali Guinew Nove, quo loco anno 1828 Regis jussu arx Dubus condita 
fuit, qu;e tamen ob regionis pestilentiam mox relicta fuit, hanc Palmam primus invenit Hortulanus 70781109 et 
? 
quidem in declivibus montis Lamentsjerie. 
