PTYCHOSPERMA. 119 
. 
P. Витрімі et universe ad illas Species pertineat, que in Moluccis et Guined Nova гер 
eriuntur, et, quod certe constat 
de P. Rumphii, a Speciebus Nove Hollandi 
non minus differunt. albumine aquabili nullo modo ruminato. Tum vero 
Genus Drymophloeum Zw». restitui necesse foret. Hoc autem ut constitueret , multum apud eum valuisse videtur fibrarum 
in fructu defectus, In literis supra laudatis hac de re ita ad me seribit : «hoc Genus proxime accedit ad Arecam > Caryotam 
» et Zriarteam. Bacco sunt monosperme, sine fibris , succus acerrimus , ingentem in ore pruritum efficiens. » Verumtamen 
іп Palma, quam in Amboinà reperit, P. Rumphii nostra ‚ cujus fructus nonnullos ab ipso collectos exploravimus , neque 
istum fibrarum defectum confirmatum vidimus, et nucleus in Analysi ipsius auspiciis a pictore Larour delineatà fibris 
densis verticalibus arcte circumcluditur. Hoc loco autem opere pretium est animadvertere, magnam illam harum 
Palmarum hinc cum Genere Caryotá, illinc cum Pinangá aut Generibus ei conjunctis affinitatem non latuisse Вомригом , 
qui capite decimo quinto Tomi primi Herbarii Amboinensis, quo loco nomine Saguastri minoris s. Nibun Kitsjil йаг 
Species sunt descriptæ, hac de re ita refert : « Tanta est parve Nibun cum +64 
» Saguastri (qui Caryota est) Generi annumerari queat; eaudex enim et fructus 
» conveniunt, at frondes eam e Genere Saguastri esse manifesto probant. » 
convenientia, ut «que hujus, ac 
cum Pinangá oryzeformi apprime 
OBSERVATIO Ш. , \ 
Hoc Genus precipue litoribus orientalibus Nove Hollandie tropic insulis Moluccis et Nova Guinea terminatur. 
Ex Java certe, non magis quam ex Sumatra » Borneo, aliisve partibus occidentalibus Indie, nulla ejus Species nobis 
innotuit : in his enim regionibus ejus partes agit Genus Pinanga , cujus omnes fere Species hic indigenz sunt. Ex tredecim 
Speciebus a Мавтив V. Cl. in splendidissimo de Palmis opere relatis major profecto pars perperam huic Generi accensetur. 
De nonnullis earum hoc loco quedam annotare lubuit, eo magis quod non solum evitandis erroribus in Synonymis, sed 
etiam perficiendo labori nostro de quibusdam Pinange Speciebus inservire poterunt. 
Seaforthia Reinwardtiana Marr. Gen. et Sp. Palin. p. 183. 3. tab. 158. fig. 2 est nostra Pinanga coronata, ехсер А tamen 
fig. 6 ejus Tabula» , quà nonnulli rami fructiferi sunt depicti , ad Pinangam (sylvestrem) javanam referendi. 
Seaforthia malaiana Manz. 1. с. p. 184. 4. tab. 188. fig. 8 est nostra Pinanga costata, nec non ejus S. Dicksoni, S. disticha 
et 5. gracilis sunt Species Pinange. y 
Seaforthia oryzæformis Marr. 1. с. p. 185. 8. De dubia synonymià Areca orys@formis ,هه‎ compluribus jam locis hujus 
voluminis diximus, ut v. c. p. 77 in observatione, p. 82 de Pinangá Kuhlii agentes, denique in observatione Generi 
Kentie addita. Post omnia, que de fructus magnitudine a Martius relata sunt, tamen nobis persuasum est, fructum a 
GAERTNER descriptum alterius esse Palme, a Rumphia diverse, et neque Pinangam sylvestrem oryzeformem, neque Pinangam 
sazatilem Вомрни nostri in Java reperiri. Fructus, quos Мавттв V. Cl. ex Java nactus est et t q Palme Mol s 
modo nominate depingendos curavit, alicujus sunt Speciei Pinange javanæ a nobis descripte , ex quibus fructus P. Kuhlii 
figure Gertnerianz laudate sunt simillimi. Ч 3 ۱ 
Seaforthia sylvestris Вт. Mart. ibid. р. 185. 9 est nostra Pinanga (sylvestris) javana, excluso tamen Synonymo Flore 
Cochinch. | 
Seaforthia montana Br. Mart. ibid. р. 185. 10 est nostra Pinanga coronata. 
Seaforthia saxatilis Въ. Mart. ibid. р. 186. 11. est Ptychosperma , quamquam non plane appareat ‚ an Synonymum Arece 
humilis Wun. Sp. pl. ГУ, р. 595. 3. hic suo loco reperiatur. Fructus autem in tab. 158. fig. VT illustratus non ad Palmam 
Moluccanam, sed ad Var. Pinangw КиМ ex Java referendus est. ; 
Seaforthia Rumphiana Manr. ibid. p. 186. 12. Hæc Palma in hoc volumine р, 72 1 : 0س2‎ чиш Arece 
punicee descripta est. Fieri tamen potest, ut et hec, et Ша quam Arecam em 99 appellavit , de quibus obiter tantum 
in MS. ejus agitur, Ptychosperme sint : quapropter dignae sunt, quæ accuratius explorentur: , i 
Seaforthia (?) jaculatoria Marr. ibid. p. 186. 18 est nostra Ptychosperma appendiculata s. Areca vaginata Giseke in Prel. 
in Ord. nat. pl. p. 80. 
1. PTYCHOSP ERMA (оменонцант) RUMPHII. Tas. 83 кт 1۸8, ۰ 
P. caudice subelato; frondium segmentis cuneato-oblongis apice eroso-dentatis, 
terminali maximo flabelliformi; spadicis ramis omnibus simplicibus; baccis olivzeformibus 
obtuse umbonatis. 
Saguaster minor. Nibun Kitsjil Rumen. Amb. I. p. 67. tab. 15 (mediocris !) — Hamr. Comment. in 
Herb. Amb. in Mem. Wern. Society V. p. 516. Á 
Areca oliveformis блѕвк Prael. in Ord. nat. pl. р. 79. 
Iriartea (2) leprosa Zw. Bydr. tot de nat. Wetensch. V. p. 178. 
Harina Rumphii Marr. Gen. et Spec. Palm. р. 189. | 
Areca eleocarpa ۰ MS. Ч 3 { 
Palun s. Parun maun Amboinensium ; Pedy in Bali ; Docka Ternatinorum (ex Rumen. ) 
