ХХІ. 
DE GENERE CARYOTA. 
Hujus Generis Linneani Species nonnullas و‎ a nobis repertas , quamquam non hoc , sed tertio hujus 
libri Volumine imaginibus illustravimus , tamen , ob insignem ejus cum aliis quibusdam Generibus , 
que superioribus Capitibus tractavimus , affinitatem, Бос potius loco , quam deinceps describere 
constituimus, hac in re quoque Воирнгом nostrum auctorem secuti , qui similiter Saguastrum. majorem, 
Caryote Speciem , post Saguerum describit, « quippe cui quadam »— ut ait.—« cum hoc similitudo, 
» aut forte cujus agrestis Species sit.» Nec non et Roxsunan V. Cl. (cf. Flora, Indica p. 628) de Caryotæ 
cum Saguero affinitate monuit , que tanta est, ut nisi ad habitum earum Palmarum attendas ‚ facillimo 
sane negotio confundi queant : quémadmodum ex. с. Saguerus saccharifer vulgo in hortis nostris 
Caryota mitis audit, et M. Branco in Flord de Filipinas ambo Genera confudit, id quod superiori 
Capite docuimus. Quod sane novo documento nobis esse potest , quantum ad recte discernenda Genera 
hujus familie habitui sit tribuendum, quo scilicet Ша, que diximus, primo statim aspectu, satis 
dignoscantur Genera. Quorum etsi plane similis est inflorescentia et levissimum sane quod ad 
florum, tam masculorum, quam femineorum conformationem discrimen, in vegetatione tamen 
Caryota a Saguero aliisque omnibus Palmarum Generibus, frondibus bipinnatisectis, luce clarius 
distinguitur. ` ` ' ۱ 
Ut Saguerus , ita hoc quoque Genus inprimis Archipelago Malaico proprium sed multo latius illo 
per Asiam tropicam , a freto inde Moluecano usque ad interiora Bengali: et Zeylanie , tum Orientem 
versus per Cochinchinam et Luzones insulas dispersum, atque adeo in Nova Сшпей repertum est. 
In occidentalibus Indiz orientalis regionibus haud despiciendam indigenis utilitatem præstat Caryota 
wrens LINN. quod nomen tamen (ut hoc in transitu moneamus) sepissime diversissimis ab eà Speciebus 
indiderunt Botanici. Нес enim Palma, eádem fere ratione, de quà pluribus in describendà Palma 
Saguert egimus, tempore florationis magnam liquoris copiam stillat, qui identidem fermentatione in 
vini similitudinem corrumpitur. Non alienum erit hoc loco ad .verbum referre qui de usu hujus 
Palm; memorize prodidit Roxsurcu V. Cl. in Florá Indicd ПІ. p. 625 : « Нес iis per aestatem immen- 
» sam largitur copiam vini palmati , quod Toddy dicitur. Optimas arbores centenas quovis die heminas 
» largiri ferunt. Medulla sive pars farinacea trunci vetustarum arborum optimo Sago par esse dicitur; · 
» hinc indigene panem vel jus spissius coquunt, quibus magna pars victus earum gentium constat ; 
» itaque nuperrime in аппопа caritate , quamdiu ille arbores sufficiebant > haud multum fame labo- 
» rabant. Ex illo jusculo gustavi , neque illud sapore inferius esse duco ei ‚ quod ex Sago fit , quem ex 
» Malaicis regionibus nanciscimur. » In Jaya alque omnino in omnibus Indie regionibus, qui inter 
orientem et meridiem site sunt, Palme Caryote ibidem vigentis longe minor ratio habetur. Hic in 
summa tantum oryze тора ad farinam. Sagi ex eà paratam confugiunt indigene , quem cibum, ut 
videtur ob neglectam edulcorationem, fastidiunt, eique fame laborantes radices quarundam Arotdearum 
et Dioscoridearum preponunt. Mirandum vero, eos rationis eliciende ex eû Palma potionis plane: 
