156 RUMPHIA. 
? 5 . 2 д . 
Vecer, Palme elegantes, sepe procere, in Asiw tropice insulis et юа кйшй, solitariæ. Vistas strictus, 
annulatus, lævigatus , inermis , ligno nigricante perduro ac meduli moli свои сорса Frondes in comam 
` amplam laxam dispositze, bipinnatisectz ; segmentis difformibus, шша; доза 0 АЛЕП аш subflabellatis, 
antice preemorso-dentatis, terminalibus flabellato - confluentibus, in ات و‎ multipliciter reduplicatis , facie 
"superiori rhachi appressis; petiolorum basibus elongatis, ыйлар АДЫ; , Сеат uno latere longitudinaliter 
` fissis atque deciduis. Spadices ex alis frondium enati, magni, penduli , ramis УРП tandem Geo evolvendi, 
candice post infimi fructificationem emoriente. Flores masculi 70 virentes, tandem testacei з. carnei aut 
pallide purpurascentes. Fructus maturi flavescentes vel atro-purpurei. 
; 
OBSERVATIO I. 
Fructuum siccatorum exploratio nucleum duobus tegumentis vestitum esse ostendit, altero interiori tenui crustaceo 
spadiceo cum albumine arctissime cohxrente, altero exteriori tenuissimo , quod facillime sejungi potest, nec nisi hilo 
basilari prominenti et papillae embryitegæ dorsali arctius adhaeret. Utrum vero hoc externum tegumen revera pars seminis, 
nempe tunica ejus externa, an appendix quzdam , scilicet arillus funiculo umbilicali dilatato exortus, habendum est? Ad 
pericarpium quidem pertinere hoc tegumen non potest : ovario enim bina ovula fovente, е quibus unum tantum ad matu- 
ritatem pervenit, tum simul ovulum cassum ei una inclusum esse oportebat, quod e contrario in fundo pericarpii extraneum 
relinquitur. Ceterum nos illud integumento seminum in aliis quibusdam. Palmarum Generibus obvio plane analogum 
censemus, quod v. c. in Saguero et Calamo succulentum, in Zalaccá contextu carnoso est. 
OBSERVATIO II. 
Quo melius Genus hocce ab omnibus aliis Palmis, quod ad habitum, frondibus bipinnatisectis insignitur, eo difficilius est 
Species ejus distinguere, quarum nonnulli diu ob similem vegetationem cum C. игейе Linn. confuse fuerunt. Hoc tamen 
non unà Ша Specie terminari, primus intellexisse videtur Van Уутвив, V. Nob., quod nota Caryote adscripta in Verhand. 
‘van het Bat.. Genootsch. I. p. 263 (ed. 9.) confirmat, ubi hec ait : « Altera Caryote Species videtur Palma frondibus 
» bipinnatis, qu: іп insul& nostra reperitur et ab Javanis K?hura dicitur. Explorato ramo hujus arboris fructibus floribusque 
» preedito et nuper huc Bataviam allato, constat, flori ejus masculo calycem esse tribus squamis , corolla tripetalà, 14-18 
» staminibus instructum, Flores feminei discerni nequibant, » (vel potius, puto, ob exiguitatem et quod in plerisque ' 
Speciebus lapsis demum masculis ad plenam evolutionem perveniunt, latuerunt 1) « Fructus colore, magnitudine et forma | 
» bacce Juniperi репа similis. Flores masculi fructusque distinctis stirpibus sejuneti. Fructuum, tam siccorum, quam 
» humefactorum, ne minima quidem urens natura apparebat. Segmenta (folia) alternatim disposita et sicut in C. wrente 
» transverse abscissa.» — Hinc autem Palmam, quam commemorat , ad C. furfuraceam xel aliquam ejus Varietatem 
referendam esse suspicor, neque tamen pro comperto affirmare ausim, cum quod vernaculo illo nomine mihi non innotuit, 
tum quod staminum numerus cum nostris observationibus parüm congruit. 
1. САҺҮОТА MAXIMA. Tas. 163. C. 
C. caudice procero; frondium segmentis secundariis subansatis elongatis dimidiato- 
lanceolatis acuminatissimis coriaceis rigidis; fructibus depresso-globosis ( diametro plus 
quam pollicaribus) monospermis. Br. in litt. ad Martius У. Cl. Cf. Ель. Gen. et Spec. 
Palm. p. 195. 5. — Коман. Enum. Plant. ПТ. p. 199. 5. 
Sawankung. — s. Suwankung-besaar. montanorum іп Java occidentali. 
Нант. In mediterraneis Javæ occidentalis provinciis, locis montanis sylvestribus, 8000—4000 ped. supra maris ۲ 
elevatis dispersa. Proceritate vegetationis , inprimis autem magnitudine segmentorum frondium secundariorum et 
fructuum, a sequentibus Speciebus differt, proxime accedens ad С. wrentem Linn., quie Zeylaniam et continentem 
Indiam incolit, quàcum olim eam confudimus. At segmenta frondium secundaria identidem ei multo elongatiora et 
rigidiora, quam Speciei Zeylanice, cujus satis magnum seminum numerum ex Herbario Burmanniano habemus, longe 
minorum. et rugosiorum, quam C. тахіпное. Animadvertendum autem, ex hàc comparatione apparere, fructus 
C. urentis toties esse monospermos, quam bispermos. 
Descr. Palma elegantissima., radice fibris innumeris ni 
gro-fuscis in molem hemisphericam compactis 
suffultà. Cawdev 60-70 ped. altus , 
diametro sesquipedalis, strictus, cylindricus, cicatricibus ۰ 
