_140 RUMPHIA. 
floriferi, magn. nat. — Е. Pars rami spadicis fructiferi, magn. nat. — (Delineavit Gorvon, Analysin fecit De Caisne V. 
amic. secundum specimina siccata.) 
1. Imago dispositionis organorum floris masculi.-— 9. Flos masculus, hats caters prance figura, exceptis quatuor 
postremis, magn. auct, — 8. Stamen. — 4. Dispositio partium flora feminei В hic omissa sunt stamina rudimentaria , 
que inter lacinias corolla obvia sunt. — 5. Flos femineus. — 6. Pistillum longitudine persectum. — 7. Sectio trans- 
versa Ovarii. — 8. Ovulum. — 9. Басса, ut sequentes, magn. nat. — 10. Eadem a basi visa. — 11. Semen arillo 
nudatum. — 12. Sectio verticalis fructus. z 
3. САВУОТА RUMPHIANA. 
C. caudice procero; frondium segmentis secundariis brevissime ansatis aut sessilibus 
dimidiato-rhombeis acuminatissimis antice ineequaliter dentatis membranaceo-coriaceis 
(infimis subrhombeis rhachi communi appressis) ; florum masculorum staminibus 10-13; 
fructibus subglobosis (magnitudine pruneolorum) dispermis. Marr. Gen. е! Spec. Palm. 
p. 195. 7. — Комтн. Enum. Plant. ПТ. p. 200. 7. : 
Caryota wrens Linn. Spec. pl. edit. 1753. р. 1189 (ex parte!) ceterique omnes auctores, quatenus 
figuram. Herb. Amb. et Hort. Malab. inter se confundunt. 
De Wilde Sagueer-of Nieboom Новтт. Nat. Hist. ІТ. 1. р. 429. 
Caryota frondibus squamosis , fructibus racemosis dactyliferis J. Bunu. in Herb. Amb. I. p. 67 in Tabula 
explicatione, quo loco in observatione jam animadverüt, in divisionibus frondium plante 
Amboinensis duo magna segmenta, squamarum instar, adstare, que in figura Hort. Malab. 
non compareant. i 
Saguaster major s. Nibun-besaar Коши. Herb. Amb. I. p. 64. Tab. XIV ( mediocris!) — Hamr. 
in Мет. Wern. Soc. V. р. 516. et in Transact. Linn. Soc. ХИТ. р. 475. 
Nibun`besaar Malaiorum ; Palunen Parun Amboinensium; in Виго Walat; in Ternate Baru; in 
Macassarià Ramis ; їп Balie Andudu (nisi varie Species his nominibus vernaculis, а Вомрию 
proditis, confundantur , sicut ipse falso figuram Hort. Malab. cum ей confundit). 
Hanrr, In Moluccis , Celebes , Balie et, quod e fragmentis a Konruais V. Cl. circa Banjermassing collectis apparet, etiam in 
Borneo, proxime ad C. propinquam. accedens, sed ab hac tamen satis diversa segmentis long is 
substantia tenuioris و‎ dicibus flaccidioribus, floribus minoribus, numero staminum minori et fructibus dispermis 
majoribus. Nostra vero specimina nimis i pleta sunt, quam ut hanc Palmam aliquanto copiosius describere 
possimus , itaque pauca quaedam descriptioni Корип nostri addere contenti erimus. In fronde novella, 3 ped. alta, 
circumscriptione ovali, pars posterior rhacheos immediate in basin vaginantem firmam coriaceam intus levigatam 
extus furfure squamuloso atro-brunneo aspersam continuatur, quemadmodum in fronde a مس‎ depictà nullus 
distinctus apparet petiolus. Rhachis communis subtrigona, fusco-punctata, sicut rhaches secundario earumque 
segmenta basin versus, presertim subtus ad tractum plicarum, simili furfure deliquescente ac vaginæ obsessa, dorso 
nervo longitudinali notata. Animadvertendum autem, tantummodo duas divisiones primarias infimas minores in hác 
fronde novella oppositas , ceteras omnes vero alternas esse, cum Комршо auctore sint opposite. Id vero in miajoribus, 
quarum nonnisi fragmenta habemus, ita esse verisimile est, neque ей de ге ex tam nova fronde, quam nostra est, 
cum presertim haud minus formå segmentorum seeundariorum ab adultà planta differat, certi,quidquam statui posse 
videtur. Ex his tamen divisionibus primariis crescenti-pinnatisectis etiam in hac nova fronde duo segmenta infima 
diversiformia rhacheos communis insigniter approximata sunt, et vel majus subrhombeum ad latus interius, vel 
minus subcuneatum interdum inequali-bilobum, quod supra ad aciem rhacheos anguste decurrit , huie sursum 
appressum. Segmenta divisionum primariarum frondium adultiorum C. propinque satis sunt similia, sed tamen , in 
primis inferiora, brevi-ansata, apice longius acuminata, margine superiori profundius inciso-dentata et substantiae 
longe tenuioris ; superiora minus acuminata, sessilia, ot duo suprema vulgo in magnum flabellatum inzequali-bisectum.. 
ad margines anteriores praemorso-dentatum confluentia. Spadices in pedunculo circiter pedem longo spathisque incom- 
pletis hunc cingentibus extus furfure fuligineo satis denso tecti, superne circa axem ramosque flaccidos fastigiatos 
nullo furfuris vestigio. Hi Rami 1 2-2 ped. longi, multo tenuiores quam Specierum antea descriptarum, aliquantum 
flexuosi, ad basin brevem nudam compressam extus squama brevissimá semilunari cincti, intus per callum crassum 
axi communi connexi, floribus ternis confertim obsessi. Flores omnium, quas novi, Specierum minimi, e quibus 
femineus bibracteolatus, binis masculis interjectus et aliquanto altius positus, magis coætaneå evolutione gaudere 
