SAGUS. 145 
Талх. colligi, nec illud, Кошо auclore, in Moluccis fieri solet; in his enim regionibus orientalibus 
Archipelagi Indici omnem fere victum indigenis prebet genuina Palma Sagi. 
Ceterum, quecunque de ША arbore › quam natura inprimis Moluccis largita est, ab antiquioribus 
auctoribus memoria prodita fuerunt, si cum lis, que summa diligentià in Herbario Amboinensi 
retulit Rumpuivs, comparentur, exigui sane sunt momenti ас negligentius tractata. Ex illo autem fonte 
purissimo , jam priusquam egregium Rumpun opus typis mandatum fuerat, et antiquiores scriptores 
(conf. C. B. Varenr. Ind. litterat. p. 455 е F.Vauenr. Beschrijving van Ambon, p.175), que de tam illustri 
argumento retulerunt hauserant , et quecunque recentiori tempore prodita fuerunt memorie cuncta 
fere profluxerunt. Itaque jure quidem Rumpus a Gaertner V. С]. aliisque auctor Generis Sagi habetur, 
qui illi honos eo magis tribuendus est, quo fideliorem expressit imaginem characteris vegetationis, quo 
precipue ab aliis Generibus differt (1), « Palma ad hanc Classem vel Ordinem referenda و«‎ sic ait, 
» caudice gaudet crasso; frondes ejus terminales » , (quas Ramos vocat) « Palme Cociferæ haud absi- 
» miles, nempe pinnatisecte , quas inter denique spadix » (s. corymbus secundum Rumen.) « major 
» ceranoideo-ramosus procrescit; fructus squamis imbricatis tecti unum nucleum continent , julis » 
(s. digitis Rumen.) « cylindricis et squamis densis lanuginosis constructis insidentes. » Quis non statim in 
hac parte descriptionis ejus ingens habitu discrimen agnoscit cum Calamo Linn. ‚ quin etiam , licet 
minus manifestum, cum Palma Ша Raphiá dicta, quam Рливот ре Beavyors (conf. Flore d'Oware et de 
Benin, p. 15, et in Drsvavx, Journal de Bot. 1809. p.84) tamquam Genus proprium descripsit, animad- 
vertens, Raphiam a GAERTNER cum Sago esse confusam. Hunc si audias, Palma Sagi genuina ۵۵۵ 
Amboénensis typum Generis proprii Sag exhibet, cui Коттвапл. nomen JMetrozylon indidit. Quamquam 
autem Sagus et Raphia levioribus tantum organorum fructificationis characteribus inter se differant 
ut jam Du Prrrr-Tnovans in Mélanges de Bot., p. 67, annotaverit : « Equidem nullum inter Sagum 
» Moluccarum et Raphiam Madagascarie discrimen agnoscere potui, » atque cuncti eas scriptores 
systematici conjunxerint, ego tamen, dissimillimam spadicis harum Palmarum organisationem intuens , 
omnino illam Pauisor ре Bzavvors sententiam amplector. Nec non et Martius, qui antea Raphiam Par. 
et Metroxylon Коттв. ad бадит Кохри. referebat (conf. Palm. Brasil. р. 55 et Palm. Fam. et Gen. 
‚ Prol. р. 12. XV), nuper eas rursus sejunxit, sed nomini Sago Metrovylon substituit (2). Nobis autem 
non perspicuum est, cur, restituto Genere Raphid Pau. و‎ ad vitandas ulteriores confusiones , nomen 
antiquius Sagwm, a Rumrmo tantum quibusdam Palmis Moluccensibus impositum , prorsus aboleri sit 
necesse. Nihil enim attinet, si Gaertner (de Fruct. et Sem. Plant. I. р. 27 et IT. p. 186.) Raphie 
fructus Palme Sagi Moluccensis esse existimaverit, cum non ille, sed ipso auctore, Коментов Genus 
Sagum constituerit, a Raphié minus fructificatione , quam conformatione spadicis diversum: Eodem 
sane, imo majori jure, quam Palmis illis per occidentales regiones inprimis Africe tropice et Orbis 
Novi dispersis nomen genericum Raphia, jam olim uni earum a Commenson datum, a Martius imponitur, 
his, qua loca torrida orientem versus , presertim Moluccarum incolunt , antiquius monan Sagi servari 
oportet, vulgo jam receptum et Generi proprium, de quo multo ante, quam de Барма quidquam 
memoria dignum innotuerat, gravissimas sane res tradiderat Комрнтоѕ. Ad hoe nominum , qua semel 
recepta fuere و‎ commutatio majores plerumque turbas excitare solet : cui rei tribuendum putamus; 
V. Ш. Екриснев in opere prestantissimo Genera Plantarum, p. 250, characterem genéricum Raphiæ 
proprium Sago adscripsisse ; quod tamen non illi imputandum , qur Genera pm earumque 
characteres, ut ipse ait in Introductione ad hanc Familiam, ex sententià V. Cl. Martius exposuerit. 
(1) Nimiz incuriz characteris vegetationis in constituendis Generibus patus magis Ri qui presertim in дама 
Palmarum maximi est momenti, tribuendum est, quod ad complura بت‎ m Herbario A : M in 
i tematicis tam diu поп attentum fuerit, qualia sunt Licuala, Saribus , ا‎ Nipa, اہ‎ quo sam, agus 
орек, SYP icuum enim est, multa Palmarum Genera multo facilius vegetationis charactere posse distingui , 
y ferendus [n ; 2 d Linn. Hine intelligitur, qui fieri potuerit, ut olim vel meritissimi botanicorum diversitatem 
pu ا‎ ESN ee Sagi a Calamo addubitarent , in his De Jussieu V. IIT. in Gen ANS р. 38. ; : 
E d nomina attinet, quibus hac genera nunc introduco, vix excusatione indigeam , quod Sagi nomen, prius 
Oe PUR um да то NN fretus Сдввтмекг et Avs. Du Ретіт Tnovansm , «ышын ве nm inter 
» изигра um و‎ А isse discrimen (in Mélanges de Botanique, Obs. sur les plantes, qui croissent dans les íles de 
We ие 20 enus conjunxeram nomine Sagi ; nunc vero genericam differentiam expertus illud nomen, 
“Бай Се Е Г 6?) БЕЛЕ Е к ne novis dubiis ansam preberem. Si forte ulterioribus observationibus 
licet antiquius , excludendum с м communi Sagi nomine conjungi potest. » Ita Marnus, 1. c. р. 218 in 
» 
» note generum infringerentur, 
annotatione. 5 
“п. 
