ZALACCA. = ‚159 
ZALACCA киле. 
Z. frondium segmentis lineari-lanceolatis subtus cinereo-albidis; amentis masculis 
'cylindricis pedunculatis; bracteis coadunatis. Br. in litt. ad V. Cl. Manr. et in Syst. 
Рев. ГИ. 2. p. 1334. 
\ 
Salacca edulis Rwor. in Sylloge Plant. Soc. bot. Ratisb. I. р. 5. 
Zalacca Blumeana Marr. Gen. et Spec. Palm. р. 202. tab. 195. et tab. 159. fig. 9. — [iir Enun. 
Plant. ПТ. р. 905. 2. 
Calamus Zalacca GAERTN. de шон et Sem. рі. II. р.`967. tab. 159. — Wu. Sp.: pl. ET. i. 
р. 204. 8. — Lam. Ill. Gen. tab. 770. fig. 2. (repetitus fructus ex GAERTN:) — Pom. in Lan. Enc. 
hot. VI. p. 507. 12. — Ser. Syst. Veg. IT. р. 17. 7. 
‘Calamus Rotang Var. n ۰ Spec. p. 465. 
Zalacca s. Rottang Zalack Комри. Herb. Amb. V. p. 115. tab. 57. fig. 2. бересін 
Baly Insule fructus, Pyri ү; asper J. Bion: Hist. Де I. Lib. ІШ. Сар; CCIX. р. 401. Rr 
icon. Сиз.) : HERS 
Fructus squammosus pyriformis С. Bavn. Pin. р. 511. VII. — Томвт. de arborib. Lib. IT. art. ТП. 
(ed. 1768) р. 160. tab. 149. (icon. fructus Crus. ) > 
Baly insule fructus aspero cortice Cus. Exot. Lib. II. Cap. ТҮ. p. 96 ( cum icone fructus). 
Zalak s. Rotan Zalak Malaiorum et Javanorum. 
Hasır. Spontanea in udis montium convallibus, tam in regionibus Java occidentalibus et orientalibus, quam in Balie 
vicinisque insulis, ubi tamen hac Palma, perinde atque in Moluccis, propter. carnem crassam semini circumdatam, 
que odore acerrimo et sapore grato acidiusculo et astringente prædita est, creberrime ab indigenis colitur. Fructus 
biennio demum post spadicum evolutionem maturescere ajunt indigenæ. Quandoquidem Martius V. Cl. in libro supra 
laudato et hanc Speciem, et sequentem optime depinxit, hic tantum ea memorabimus , диге de hac Palma et e vivis 9 
et е siccatis exemplis notavimus. 
Descr. Palma aspectus tristis, ingrati, acaulis, cespitosa, ad altitudinem sedecim vel duodeviginti 
pedum accrescens, sepe e radice сгаззА condensato-fibrosà prolificans. Frondes complures, 
conferte, arrecte, longe petiolate, inzquali-pinnatisecte, presertim in petiolo et dorso rhacheos 
` aculeis rectis subulatis compressis rigidis horizontaliter patentibus valde pungentibus armata : 
nondum explicate indumento pallide fusco arachnoideo detergibili obducte. Aculed illi in dorso 
convexo baseos dilatatz oblong sese arcte amplexe petioli tres poll. longi و‎ nigro-fusci و‎ 
ibidemque vulgo in annulos transversos approximatos conjuncti, in superiori parte. petioli et 
rhacheos sensim breviores, magis inequilongi, minus crebro palmato-connexi, pallidiores. 
Нас из perinde ac pars superior petioli teretiuscula., binis sulcis faciei superioris , in parte anticá 
binas facies planas , quibus segmenta majora ا‎ sunt, sistentibus , in dorso сопуехо superne 
totà longitudine aculeis simplicibus fere zquidistantibus satis longis, ad partem posticam 
"minoribus sparsis sociatis obsessa ; minoribus etiam aculeis supra ad imam partem thacheos et 
aciem inter sulcos illic obtuse prominentem vulgo obviis. Segmenta plurima, lineari-lanceolata, 
apice subfaleato in acumen filiforme longissimum flaccidum tandem abruptum attenuata, basi 
leviter reduplicata, ceterum plana, subcoriacea, tribus nervis primariis qun prominullis et 
fere octo secundariis, ad margines superne spinulosa و‎ supra obscure viridia, subtus cinereo- 
albida, ima alterna, multo breviora et angustiora quam in media rhachi , que کا ےت‎ 
greges bina ternave approximata duas usque ad tres spithamas longa et sesquipollicem aut a 
lata sunt : summa in unum latissimum bilobum confluentia, lobis apice quinque ad septemfidis 
ad marginem spinulosis. Spadéces inter frondes: inferiores propullantes, primo arrecti ac сан 
- alternantibus fusiformibus obtusiusculis apice oblique apertis coriaceis striatis extus tomento fusco 
detergibili obductis dense involuti, deinde cernui atque spathis illis magis remotis exsiccalis 
fibroso-laceris aut reliquiis earum adhuc velati : masculi femineis longiores magisque ramosi , іп. 
