( 290 ) 



Redevoeriag uilgesproken in naam der Academie, ten 

 sterfhuize van M. Hendrik Conscience ; door M. P. Wil- 



lems, lid der Klasse van letteren. 



« MlJNHEEREN, 



De koninklijke Academie van Belgie heeft mij de 

 eervolle maar pijnlijke taak opgedragen in haren naam 

 een laalste vaarwel le zeggen aan ons hooggeeerd en 

 hooghelreurd medelid , Hendrik Conscience. Het is nu 

 de gepastc tijd niet eene schets te geven van het reuzen- 

 werk door dien genialen man, na vijftigjarig zwoegen, 

 volhracht; reuzenwerk, grootsch in zijn doel, grootsch in 

 zijne middelen, grootsch in zijne gevolgen : een volk dal 

 in de koude stilte des grafs lag bedolven, uit zijnen dood- 



slaap opgewekt, met levensvuurbezield, en er de man- 

 neiijke drift ingeboezemd lot hel belrachlen eener nieuwe 

 toekomst, hel roemrijk verleden waardig. 



Ik wil hier slechts in korte woorden doen beseffen hoe 

 groot, hoc aandoenlijk de slag is welke de koninklijke 

 Academie heefl getroffen. 



Hendrik Conscience werd lot brief'wisselend lid der 

 Klasse der letteren benoemd in 1867. Toen reeds was hij 

 in 'I voile bezit van zijnen roem. Vier en veertig werken, 

 in zes en zestig deelen, hadden zijnen naam verspreid in 

 al de gouwen van het Vlaamsche land, en lees- en leerlnst 

 opgewekt tot in <le nederigste hutten van de verwijderdsle 

 gehuchten. De Leeuw van Vlaanderen, Jacob van Arte- 

 vekle, De Boerenkrijg hadden, mel de verheerlijking on- 

 zer voorvaders, het nationaal Vlaamsch gevoelen, bijzon- 



