( 291 



der bij cle studeerende jeugd, onlstoken, terwijl zooveel 

 andere aandoenlijke tafereelen, door eene harmonische 

 verbinding van werkelijkheid en ideale voorslelling, de 

 tegenwooidige zeden van het Vlaamsche volk schilderden, 



en in de gemoederen der lezers alle edele gevoelens des 



\ 



barten deden ontkiemen, tafereelen als: Wat eene moeder 

 lijden kan, Blind e Rosa, Rikkelikketak, Bavo en Lieveken, 



die perel, welke Conscience's menschlievendheid, zijne 

 innige liefde jegens de vverkende klasse zoo helder weer- 

 kaatsl, en die in 1870 door de jurij van den vijfjaarlijk- 

 schen prijs der Vlaamsche letterkunde werd bekroond. 

 Maar, reeds vijftien jaren vroeger, in 1855, waren door 

 bevoegde rechters de uitstekende hoedanigheden van den 

 talentvollen schrijver erkend. Immers, de eerste jurij 

 gelasl mel hel toekennen van den vijfjaarlijkschen prijs 

 had aan Conscience den zegepalm nitgereikt. Zelfs hadden 

 de vleugclen der faam den roem van zijnen naam reeds 

 'erre over de grenzen van ons land gedragen. In schier al 

 de beschaafde talen vverden zijne werken verloikt en gretig 

 gelezen. 



Het was vereerend voor de koninklijke Academie in 

 haar midden een' man le roepen, die het sieraad, de roem, 

 de lieveling was van Vlaamsch Belgie. Alras vervvierf 

 Conscience niet alleen de achling, maar de innige en 

 oprechte liefde van alle zijne medeleden. Zoo edel was 

 Z'jne ziel, zoo rondborstig zijn gemoed. Benoemd tot 

 briefwisselend lid in 1867, werd hij reeds in 1869 als 

 werkend lid gekozen. Lid der Commissie gelast met de 

 uilgave der oude Vlaamsche werken, werd hij daarenboven 

 sederl 1872 lelken jare herkozen als algevaardigde der 

 Klasse der letteren bij de Finantien-Commissie der Aca- 

 demic In het jaar 1880 schonk hem de Klasse der let- 



