( 295 ) 



ondergaan, zonder hunnen oorspronkelijken smaak te 

 verliezen. 



x> Het is niel alleen de uitmuntende lelterkundige dien 

 wij vereereo, het is ook de reinheid van den roern dien 

 hij verworven heeft. Zonder stelselmaligheid, zonder zicli 

 geweld aan te doen, op eene natuurlijke en bijna een- 

 voudige wijze , heeft M. Conscience, gedurende zijne 

 gansche loopbaan vvier vrtichtbaarheid verwondering baart, 

 de zedelijkheid in de kunstvvelen te eerbiedigen.Men heeft 

 zijne aandoenlijke verhalen rond den haard der huisgezin- 

 nen gelezen; men herleest ze er 7 en zal ze herlezen, en 

 overal waar zijne werken zullen gelezen zijn, zullen zij 

 goed gesticht hebben. Aan zulke zegepraal is geene andere 

 gelijk : wij kennen Conscience genoeg om te weten dat 

 hij er her op is, en te rccht. 



» Ik stel voor gelukwenschen le stem men aan M. Hen- 

 drik Conscience onzen volksschrijver. » 



Dat voorslel werd met algemecne toejuichingen der 

 leden aangenomen. 



En nochlans het was niet ten kosle zijner dierbare 

 overtuigingen dat de algemeene achling zijmr medeleden 

 hem ten deei viel. Overal en immer, waar het in het 

 midden der Acadernie de Vlaamsche belangcn gold, was 

 hij de eersle op de hres, hardnekkig kampende, Dimmer 

 wijkende. In zijne academische werkzaamheden had het 

 Vlaamsch immer de eereplaals. 



In de plechlige zitling der Klasse der letteren van het 

 par 1870 las Conscience de inleiding van de Kervls ran 

 Waanderen ; wellicht was het de eersle keer dat in zulk 

 eene zitting { |c Dietsche spraak weerklonk. In het jaarhoek 

 v an 1875 leverde hij eene korle levensbeschrijving van 

 Z'jnen vriend en medelid, den wakkeren D r Snellaei t,cn in 



