( 392 ) 



B. trfttdcn. 



n Daphne ! ginder van 



Den nrveligCfi Pindos claall 

 l\\ HellOS — Apollon — wecr : hij straalt, 

 Uw goudgHokle Phoibos, in den glans 

 Van *l heete minverhngcn . • . 



.1 .Ml //. 



Daphne, vlucht ! 

 Zijn aardschc leven is zijn nunii vemde zucht ! 



nplmr. 



Ach ! wecr hem vlieden ? Thans — * ecr thans? 



Hoe sctioon is hij, hoc schoon !... hoc heerlijk rijst 

 Zijn slanke, fiere leest opgimlschcn hergfop ' 

 /ijn gondru )<>kken fladdrrn in den wind 



Dm m or £ rf|$; — zijnc hlikkrn <rhirtcfi vniir 



In 'I ipiedeod ommczoeken naar /ijn Daphne; 



Zijn wangen hlozcn, gtoefend van he r string; 



Van liefde hijgt zijn idem] >ze boesen , 



Tcrwijl aan dien plalaan lnj rusl — en ian 



Zijn hart de sidderendc lyra drukt 



Apollon, heerlijk becld I rWn god des llelit> 



\ i in fc n 



» 



Vlucht, Daphne! Vlucht! 

 Zijn aardsche leven i^ zijn nooit verzadc zucht ! 



On l> line. 



Uo< min ik ■ ! En loth, ik arme! 

 Uc;laas ! ik mag u nooit omarnicn... 



