398 



Heur stervende lippen 



O goden! goden ! 

 Hij laat haar ontglippen! 



Ontvloden! Ontvloden! 



I 



Daphne 



% poll <>» 



Moedcr! Moeder! open me uwen school! Daphne! Daphne! Levend mij of 



Daphne, bezwijkend. 



Phoibos! Heine! • . . ik rain u, — dood! 



a pollon , na eene pooze 

 Mijn Daphne . . . dood! 



Ifinifen, Chariien en Ufuzen. 



wonder! Ziet! Daar in den schoot der Aarde, 

 Daar wast op eens de ranke voet van Daphne 



Als wortel vast... 

 De slanke leest rijst op, een stam gelijk, 

 En de opgehevene armen worden twijgen. 

 Als loover in den wind daar suizelt 't fladdrend haar..* 



O wonder! Ziet! Apolion drukt, ontroerd, 



De doode lieve aan 't hart... 

 Daar breekt hij van den lauwerboom , den nieuwgeboren 



Een twijg, 

 En vlecht hem zalig in de gouden lokken. 



Apolion. mijmereud. 



Ze was niet dood nog, . . . warrem sloeg nog onder 

 Den bast heur hart, ... en *t heeft op 't mijn 1 geklopt. .. 

 Daphne, grootsche droom die mijnen geest ontvlood! 



Kroont , Muzen, kroont mijn kruin met 't waaiend zeegrijk loot 

 Het zij een teeken mijner goddelijke liefde! 



